Litli bróðir er magnaður, hann tók tölvuna mína alveg í gegn og nú er hún eins og ný, heimilistölvan fékk einnig yfirhalningu og er nú nettengd og allt, gott ef hún fær samt ekki að fjúka bráðlega þar sem arftakinn er fundinn.

Ég er óttalega aum með hausinn fullan af hori en Salómon er hins vegar hress og virðist ætla að vera í stærri kantinum, a.m.k. í samanburði við bresk börn.

Leibbalingurinn er dásamlegur drengur og Bretarnir eru greinilega sammála því nánast daglega kemur hann heim úr skólanum með umsögn og umbun fyrir kurteisi og dugnað, hann sagði mér svo í morgun að hann ætti bestu mömmu í heimi.

Ég er lánsöm kona.

Til hamingju með afmælið pabbi!

Slökunin í gær endaði í steik og guð sá að það var gott.
Í dag eru allir að drepast úr kvefi en það stoppaði systkyni mín ekki af í búðarrápinu, held að steikin beri samt ekki ábyrgð á kvefinu.

Hr. Pez er góður í dag.

Dagurinn í dag átti að fara í slökun hjá mér og gestum mínum. Ég er búin að slaka vel á en mín ástkæra systir dró fram ryksuguna og skúraði. Áðan lagði ég mig svo í klukkutíma og á meðan bakaði hún skúffuköku, bara svo þið hin getið öfundað okkur þá bakar hún bestu skúffuköku í heimi. Ég tími ekki að skila henni.

Mér finnst æðislegt að fá gesti og nú er ég svo heppin að þrjú stykki eru að leggja í hann, litli bróðir, stóra systir og dóttir hennar ætla að stoppa í rúma viku hjá okkur þannig að ég sé fram á skemmtilega daga fulla af verslunarferðum, seríósi og saltpillum.
Góða helgi.

Þórunn Hrefna og Eva blogguðu fyrir mig í dag.

Við héldum upp á hrekkjavöku að hætti innfæddra og það sem þetta er skemmmtileg hátíð!
Uppáklædd fórum við leibbalingur í gleðskap þar sem hryllingsverur af öllum stærðargráðum kýldu sig út af kræsingum og ekki var annað að sjá en þeim líkaði ljómandi vel við íslensku pönnsurnar. Snillingurinn tók þátt í margs konar skemmtilegum leikjum og var myljandi stoltur af verðlaunum í formi límmiða. Fyrirfram var ég efins um að það væri vinsælt að foreldrarnir klæddu sig upp á en ákvað að láta vaða og vera þá álitin barnaleg fyrir vikið en þegar á hólminn var komið var ég nánast í sparifötum við hlið hræðilegra norna, drauga og fjöldamorðingja. Sonurinn fór með óþjóðalýðnum út að sníkja gotterí en ég dreif mig heim til að útbýta því. Við erum lánsöm að fá að kynnast og taka þátt í menningu annarra þjóða. Hér er svo mynd af graskerinu okkar góða.

Ég eldaði ómótstæðilegan, flauelsmjúkan ávaxtagraut áðan, bar hann fram volgan með rjómablandi og er núna unaðslega södd. Það er bara fáránlegt að ég hafi ekki gert þetta í mörg ár eins og þetta er dásamlegur matur. Frumburðurinn er enn að kúgast yfir grautnum frammi í eldhúsi.

Til hamingju með daginn pabbi minn, ég er ákaflega stolt af þér!

Lestu þetta og skrifaðu svo undir

annars er hætt við því að ég tali aldrei aftur við þig.

Þetta er án efa frétt dagsins, svo bregðast krosstré og allt það.

Fáir þora að kommenta á myndirnar þar sem enginn veit hvernig bregðast ber við feitum bumbum. Ég skal samt deila því með ykkur að mín er ekki óeðlilega stór, ég er bara svona lítil.
Fyrir áhugasama eru svo nýjar myndir af frumburðinum á síðunni hans og bara svo það sé á hreinu þá á ég flottasta strák í heimi.

Ekki get ég svikið ykkur fyrst áhuginn er svona afgerandi mikill. Einungis einn svaraði hvorki af eða á, annar svaraði óþarflega oft en þar sem það breytti ekki niðurstöðunum þá kemur það ekki að sök. Einhverjir greiddu atkvæði með því að sjá bumbu eiginmannsins líka en hann er ekki til viðræðu um slíkar kroppasýningar þrátt fyrir að ég hafi notað allan minn sannfæringarkraft.

Hér sést tæplega 30 vikna gömul bumba með frjálsri aðferð.

Innpökkuð bumba tæplega 30 vikna.

Skoðanakönnun

Viljiði sjá bumbuna?

Niðurstöður teljast marktækar ef fleiri en tíu taka þátt.

Hér var veisla í kvöld, íslenskur þorskur, soðnar kartöflur, smjör, tómatsósa, soðið grænmeti og hvítlauksbrauð. Nammi.

Vegna athugasemda í kommentakerfinu vil ég koma á framfæri að væntanlegt barn er sveinbarn samkvæmt tveimur ómskoðunum. Pilturinn dafnar vel og sparkar fullmikið og það stefnir í að ég hætti að kalla hann Salómon og taki upp Jónas þar sem ég er að verða eins og hvalur í laginu. Snillingurinn fær reglulega hlátursköst þegar hann sér bera bumbuna af því að honum finnst ég svo feit! Eins gott að ég hef þykkan skráp.

Þessa dagana er eitthvað að herja á heilsuna, ég hélt í gærmorgun að ég væri að fá hálsbólgu en þegar á leið fattaði ég að þetta er í eyrunum. Hvað á það að þýða að fá í eyrun á gamals aldri?

Ég reyki
ótrúlega mikið um nætur og vakna svo með bullandi samviskubit. Samt er ég svo mikið hætt að það er ekki fyndið, ég jaðra við að vera fanatísk.

Ekki veit ég til hvers ég opnaði blogger í dag enda hef ég ekkert að segja þessa stundina. Gestirnir fóru í gær eftir allt of stutt stopp og nú þarf ég að þrauka þar til næsta holl kemur upp úr mánaðarmótum, kannski kemur einn fyrir það en ekkert er ákveðið í þeim efnum ennþá.

Ég er farin að hlakka til jólanna enda ærin ástæða til, mamma, pabbi og "litli" bróðir eru búin að bóka flug og ætla að vera hjá okkur, ég er aðeins byrjuð að kaupa gjafir og stefni að því að klára það fyrir miðjan nóvember þar sem skrokkurinn er aðeins farinn að mótmæla miklu labbi og burði og ég er staðráðin í að halda krakkanum inni þar til í byrjun janúar. Verst þykir mér samt að missa af laufabrauðsskurðinum og treysti á að þið í genginu skerið út stafina okkar og fáein jólaherðatré.

Er maður eitthvað klikk? Það var tuttugu gráðu hiti hér í gær og ég er að velta mér upp úr jólunum.

Í gær birtust góðir gestir á þröskuldinum hjá mér, Kaffikella og Blinky eru mætt, búin að versla af sér rassgatið í Lundúnaborg og komin til að hvíla sig í sveitasælunni hjá mér. Snillingurinn var súr yfir að yngsta afkvæmi þeirra hjóna er ekki með í för en brúnin léttist þó fljótt á mínum manni því að Blinky hefur alveg jafn gaman að ps2 og sonur hans. Heiðurshjónin buðu okkur svo út að borða í gærkvöldi og fyrir valinu varð líklega besti veitingastaður sem ég hef prófað í Englandi, sérstaklega runnu eftirréttirnir ljúflega niður. Í dag er planið að skoða skósafnið fræga og gægjast í búðarglugga. Það er gaman að fá góða gesti.

P.s. ég á í vandræðum með að gera athugasemdir á blog.central síðum svo ég vona að þið móðgist ekki þó ég kommenti aldrei hjá ykkur.

Hamingjan er augnablik og rétt áðan upplifði ég eitt slíkt.

Til eru vefsíður um allan fjárann, m.a. trúleysi. Það er gott og blessað. Bloggari nokkur stakk upp á að gera vefsíðu tileinkaða trú. Það er líka gott og blessað. Best leist mér þó á hugmynd í kommentakerfi bloggarans um þvertrúarvef. Það væri gaman að sjá loks trúarbrögð sameinuð undir einu þaki þar sem þau eiga heima og trúleysingjar þyrftu eins að eiga sinn málsvara þar inni. Mér þætti frábært að sjá svona síðu en kannski gæti hún aldrei orðið annað en trúabragðafræðivefur. Ég er samt bjartsýn og trúi á jafnrétti og bræðralag, sama hvaða trúarhópi við tilheyrum eða ekki, sjálf trúi ég á hvíthærðan kall með sítt skegg sem ég lærði um í bænum bernsku minnar, mér þykir vænt um hann og honum um mig. Ríkisrekin kirkja er hins vegar barn síns tíma og ég yrði ekki sorgmædd þótt tengslin þar á milli yrðu rofin. Guð gaf okkur frjálsan vilja, líka þeim sem ekki trúa og okkur ber öllum að virða það.

Svo ætlast ég til þess að þið lesið öll pistla Önnu Kristjáns frá því í gær, 5. október, engar afsakanir teknar gildar.

Það er alltaf spennandi þegar skáldverk skapa umræðu í þjóðfélaginu eins og hefur sannarlega gerst með Draumalandið hans Andra Snæs. Ég er samt ekki sannfærð um að iðnaðar- og viðskiptaráðherra sé endilega rétti maðurinn til að gagnrýna skáldverk opinberlega, hann kvartar hálfpartinn yfir því að höfundur hafi skoðun á málinu en það er með öllu óréttmætt þar sem Andri skrifar þessa bók ekki sem hlutlaus blaðamaður heldur sem persóna. Ég hvet ferðamenn til að færa mér bókina þar sem ég á reyndar á ég sjálf eftir að lesa hana. Líklega er ég algjör hræsnari núna og því algjörlega óhæf til að gagnrýna Jón Sigurðsson...

Hvaða efni ætli sé í súkkulaði sem er svona bráðnauðsynlegt fyrir þungaðar konur?

Fríið búið og grár hversdagsleikinn tekinn við. Ég held að ég hafi sett persónulegt met með því að slasa mig ekkert í þessari ferð og er það vel, í staðinn lá ég á ströndinni, svamlaði í sjónum, borðaði stórkostlegan mat, las, hlustaði á músík og skoðaði sjöl. Á heimleiðinni sat ég við hliðinna á nojaðri breskri kennslukonu á flótta undan spænsku mafíunni, hún var ágæt. Ekkert okkar var tilbúið að koma heim en mikið óskaplega eigum við gott rúm.

Póstkort frá Spáni

Hola!
Thad er aldeilis blída hér hjá spanjólunum og vid erum ordin sólbrún og saet, a.m.k. vid Leifur. Salómon er líklega meira svona bleikur og Thór hefur varla séd sólina thar sem hann er búinn ad standa í framkvaemdum sídan vid komum. Ótrúlegt med thessa karlmenn, their kunna engan veginn ad vera í fríi og thegar fjórir svoleidis koma saman thá er vodinn vís. Vid fórum á aedislegan veitingastad í gaer en Salli litli er ordinn svo kraefur ad vekja mig um midjar naetur og heimta meira ad borda, ég hef aldrei vitad annad eins.

Thad dugar ekki ad hanga inni thegar madur getur frosid í hel í koldustu laug í heimi svo ég segi bara adios eina ferdina enn.

P.s. Koss og knús til mommu og pabba, restina af kvedjunni fá allir sem vilja thekkja mig.

Mér liggur svolítið á hjarta.
Íslenskur ríkisborgari flytur með ófríska konu sína heim á klakann en vegna seinagangs í kerfinu fær hún ekki fría mæðravernd.
Þrír Íslendingar, þar af einn þungaður, flytja til Bretlands. Öll eru strax skráð inn í heilbrigðiskerfið og ólétti Íslendingurinn fær fría mæðravernd, lyfseðilsskyld lyf og tannlæknaþjónustu ókeypis á meðgöngunni og fyrsta árið eftir fæðingu.
Hvort heilbrigðiskerfið er betra?

Adios aftur.

Spánn er það heillin!

Á sama tíma á morgun verð ég lent á Spáni og vonandi sest upp í bílaleigubílinn. Tengdó eru með hús á leigu og skjóta skjólshúsi yfir okkur. Ég efast um að þessi vika verði sérstaklega menningarleg enda er planið bara að hanga á ströndinni, lesa og borða góðan mat. Sjáumst eftir rúma viku.

Adios amigos.

Ég hef séð margt ljótt um ævina en aldrei neitt jafn hryllilega ljótt og peysuna sem ég sá áðan og það sorglegasta við hana er að hún kostaði örugglega stórfé. Það skiptir kannski ekki öllu máli þar sem eigandinn veður örugglega í seðlum eftir síðasta bankarán. Peysan var svo ljót að hún jaðraði við að vera flott.

Er ekki eðlilegasti hlutur í heimi að elda íslenskt lambalæri á venjulegu miðvikudagskvöldi?
Ég get a.m.k. ekki beðið eftir að borða það og er búin að spara mig í allan dag.

Skyndilega hvarflaði að mér að bloggið mitt gæti hugsanlega sýnt reynslu mína af Bretlandi og íbúum þess í neikvæðu ljósi.

Hér gerast hlutirnir hratt að venju.
Ég er að fara í vikufrí til Spánar á laugardaginn.
Eru ekki allir í stuði?

Ég dirfðist að benda vinkonu minni, apanum í tekinu, á að prófa blogspot og nú get ég ekki lengur kommentað á blogsentralpunkturis síðuna hennar. Fyrr má nú a*******ns (mömmu finnst ég blóta of mikið og eins og áður hefur komið fram þá geri ég nánast allt fyrir hana) fyrr vera! Ég get a.m.k. upplýst það að það er kominn einfaldur og þægilegur fítus til að setja myndir inn á blogspot, hvort sem þær eru manns eigin eða þjófstolnar af alnetinu.

Rokkstjörnuúrslitin voru fyrirséð en ekki er hægt að segja annað en að Magni hafi staðið sig með prýði, Lúkas og Toby unnu á eftir því sem leið á keppnina þótt mér finnist Toby kannski ekkert æðislegur tónlistarmaður þá er hann samt fyndinn og fær rokkprik fyrir það. Dilana skeit svolítið í skóna sína með ummælum um aðra keppendur og vanþekkingu á rokki en samt sem áður á hún bestu frammistöðuna; Ring of fire.

Ég keypti diskinn hans Péturs Ben í fríhöfninni og líkar vel, það besta við hann er samt að foreldrar mínir og bróðir fá sérstakar þakkir á umslaginu fyrir þolinmæði. Nú ætla ég samt að skipta og setja tiltektardiskinn á, Life is too good, eftir mikla leit fékk ég hann loks fyrir kúk og kanil hjá dr. Gunna í "sumar" og það á sjálfan afmælisdaginn.

Ég er svo södd að ég þarf að standa upp til að draga djúpt andann eða geispa. Heilbrigt.

Hvernig í veröldinni er hægt að reiðast ókunnu fólki jafn heiftarlega og ég reiddist strætóbílstjóra í morgun? he****** beinið neitaði að taka við 20 punda seðli svo að ég gat ekki keypt mér stætókort og þurfti að skrapa saman klinki fyrir einu fari. Ástæðan? Jú, sjáðu til... það er svo mikið af fölsuðum 20 punda seðlum í umferð.
Hvað kemur MÉR það við? Því í ósköpunum er þá ekki búið að leggja þetta rusl af fyrst þetta er einskis virði? Ég get svo svarið að ég var nærri farin að grenja og mátti hafa mig alla við til að sleppa því (hér held ég að það sé tímabært að minna lesendur á óeðlilegt hormónaflæði og geðsveiflur ófrískra kvenna, einnig vil ég koma því á framfæri að ég hef verið hrædd við trúða síðan ég sá It). Ætli ég fari ekki og leggi mig aðeins.

*klapp klapp klapp*
Það er boðið upp á heitan mat í skóla snillingsins og hollusta er höfð í fyrirrúmi. Okkur þótti mjög hentugt að kaupa handa honum mat þann stutta tíma sem hann var í skólanum fyrir sumarfrí og ákváðum að halda því áfram, fyrstu þrjá dagana á nýju skólaári þurftum við samt að senda drenginn með nesti og ég lagði töluverðan metnað og vinnu í að senda hann með eitthvað hollt sem héldi honum gangandi allan daginn. Snáðinn skildi samt ekki hvers vegna hann mátti ekki fá snakk í nesti eins og aðrir bekkjarfélagar hans. Mér finnst ótrúlegt að meirihluti foreldra velji að senda börnin með rusl í skólann á hverjum degi þegar boðið er upp á fína máltíð, ég tala nú ekki um eftir að það var sett í lög að skólamatur væri mannamatur.

Héðan er lítið að frétta, a.m.k. lítið spennandi.
Ég tók upp úr síðustu kössunum í gær og þvoði skrilljón þvottavélar en úti skein sólin glatt, fullglatt fyrir minn smekk. Í morgun stóð valið á milli þess að leggja mig eða koma mér út og koma þannig reglu á svefninn eftir sumarfríið, ég valdi regluna og eyddi deginum að mestu í bókabúðum og slefaði yfir alls kyns skruddum. Nú er ég lúin en ætla að halda mér vakandi þar til rockstar er búið (hvað með það þó ég hafi horft á þennan þátt á Íslandi um daginn? Er ég eitthvað verri manneskja fyrir því?). Andlaus og leiðinleg færsla, ég veit.

Það er góð tilfinning að óverdósa á súkkulaði. Salómon er sammála og sefur vært.

Mig langar ógislega að segja ykkur hvað sonur minn gerði í dag en það er eiginlega ekki viðeigandi. Hann er ótrúlega fyndinn.

Gerir maður ekki allt fyrir mömmu sína?

Smáu sigrarnir eru sætastir.
Í kvöld settist ég undir stýri og fór alein út að aka í fyrsta skipti hér í Englandi. Ég olli engum slysum (a.m.k. varð ég þá ekki vör við þau) og komst klakklaust inn og út af öllum hringtorgunum sem á leið minni urðu. Djöfulsins snillingur!

Ég er komin heim.
Eiginmaðurinn er nýklipptur, allt er hreint og strokið, seríósið og ostasósan er komið á sinn stað og allt hitt er komið upp úr töskunum. Lífið er ljúft!

Þetta er að finna í færslu frá síðustu mánaðarmótum:

"mig langar í útilegu með foreldrum mínum og systkynum, mig langar að grilla með vinkonum mínum, mig langar í skyr og ab-mjólk, mig langar að setjast upp í bíl og keyra, mig langar að vera barnlaus í smá stund, mig langar að geta keypt ostasósu og venjulegt seríós."

Það varð ekkert úr útilegu þar sem allir eru meira og minna lasnir nema ég en að sjálfsögðu er ég búin að hitta alla og eyða með þeim mislöngum tíma. Í kvöld erum við snillingurinn boðin í grillveislu hjá vinkonum okkar, tvær hef ég hitt á kaffihúsi, þrjár borðuðu með mér humar á Stokkseyri og þrjár hitti ég í saumaklúbbi yfir súkkulaðiköku og Supernovu. Ég er bæði búin að borða skyr og ab-mjólk og hef verið á bíl síðan ég kom, það er reyndar ofmetið. Leibbalingurinn hefur aldeilis verið í félagsskap við aðra en mig en ég verð ekki alveg barnlaus fyrr en í janúar, Salómon (vinnuheiti) er nefnilega að verða ansi fyrirferðamikill. Ostasósuna og seríósið ætla ég að kaupa á morgun og hugsanlega fær fleira góðgæti að fljóta með. Að auki leit ég fallegan, nýfæddan frænda augum og fór út með meira en ég kom með og hitti leikfélaga mína í Þorpinu. Við erum búin að gista á þremur stöðum og alls staðar erum við meðhöndluð eins og prinsessan á bauninni. Annað kvöld er ég boðin í afmæli hjá mági mínum og á sunnudag liggur leiðin heim á ný. Það sem uppúr stendur er hversu góða fjölskyldu og yndislega vini við eigum (væmni dagsins var í boði Lyfju).

Gvöð hvað ég vorkenni unga manninum sem situr í brasilísku fangelsi fyrir tilraun til að smygla tveimur kílóum af kókaíni. Sorrý Stína!

Takk fyrir kveðjurnar.
Ég er laus úr leðrinu svo að ég ætti að geta látið vita af mér núna.

Tengdó fóru síðasta fimmtudag og komust klakklaust í gegnum öryggisgæsluna á Stansted, vona bara að það gangi jafn vel hjá okkur á morgun. Annars var ósköp notalegt að hafa þau hér, það var stjanað við mig á allan hugsanlegan máta og erfinginn hafði einhvern skemmtilegri en mömmu gömlu til að leika sér við.

Við snillingurinn erum sumsé á leið heim annað kvöld og stoppum í tíu daga, dagskráin er að þéttast nokkuð svo að ef einhver hefur sérstakar óskir þá er eins gott að taka það fram sem fyrst.

Við fjölskyldan vorum að koma úr ómskoðun þar sem við sáum spriklandi sponna, allt lítur vel út og áætlaður komudagur er í kringum 6. janúar, systir mín hefur reyndar lagt fram þá ósk að ég haldi í mér til 11. svo hún fái litla Dísu í afmælisgjöf. Haddý mín, það er borin von, engin Dísa á leiðinni í þetta skiptið.

Nú þarf ég að þvo þvott, laga aðeins til og setja niður í töskur (ætla samt að fara með þær hálftómar svo ég hafi pláss fyrir seríósið).

Sí jú on ðe kleik!

Það eru rétt rúm tíu ár síðan ég kynntist eiginmanninum.

Í dag eru þrjú ár síðan við giftum okkur.

Leður!

Til hamingju með daginn hinsegin fólk!

Myndin var tekin í göngunni fyrir þremur árum, þá varð ég þess heiðurs aðnjótandi að fá að sitja í vagninum hjá Akureyringunum, þetta var ekki bara ótrúlega gaman heldur á ég hommum og lesbíum líf mitt að launa!

Ég verð í anda á hliðarlínunni og veifa ykkur af öllu afli.

Í þetta skipti stal einhver kall lykilorðinu mínu og bloggaði einhverja árans vitleysu, baktal um fólkið mitt og flesta sem skipta mig einhverju máli og mátti ég eyða miklu púðri í að verja sjálfa mig þegar reiðir vandamenn helltu sér yfir mig. Hvers vegna dreymir mig bloggið mitt? Lendið þið hin í þessu?

Annars er lífið ósköp notalegt hérna um þessar mundir, veðrið er fyrirtak og félagsskapurinn líka, tengdó stjana við okkur og drengurinn nýtur þess að hafa leikfélaga. Það er hollt að flytja frá fjölskyldunni og finna að maður á allt þetta góða fólk að þegar maður hittir það aftur. Við fórum á ströndina í gær og nutum þess að gera ekkert nema sofa, éta og lesa. Þetta er sko lífið!

Annars fékk ég óvæntan glaðning frá skattinum og notaði hluta af honum til að panta flug fyrir mig og erfingjann heim til Íslands 23. ágúst. Við ætlum að stoppa í tíu daga, hitta ættingja og vini, kaupa seríós (því þessir fjórir sem tengdó komu með verða sko ekki lengi að klárast) og bara hafa það gott. Þetta verður síðasta Íslandsferðin mín á árinu þar sem styttist í að ég verði ófær í flug.

Vonandi fór helgin vel með ykkur.

Mig dreymdi að ég hefði bloggað óheyrilega mikið, um hvað man ég ekki.

Kríli hæ, kríli hó!

Sónarinn gekk vel og ekki er annað að sjá en að Krílið skemmti sér hið besta við að fikta í tásunum og svona. Við erum lukkunnar pamfílar því við fáum að sjá Kríli aftur eftir þrjár vikur þar sem við vorum full snemma á ferðinni núna. Bara gaman.

Þetta eru Múmínálfarnir sem ég horfði á og lærði að elska sem barn, mér hlýnaði um hjartarætur þegar ég sá þessa mynd inni á vef rúv og mér þykir hundleiðinlegt að missa af þessum þætti í kvöld.

Í dag er skýjað og gola, svona dæmigert íslenskt veður en kannski heldur hlýrra. Ég er ekki frá því að þetta ýti svolítið undir heimþrá hjá mér, mig langar í útilegu með foreldrum mínum og systkynum, mig langar að grilla með vinkonum mínum, mig langar í skyr og ab-mjólk, mig langar að setjast upp í bíl og keyra, mig langar að vera barnlaus í smá stund, mig langar að geta keypt ostasósu og venjulegt seríós. Hvað um það, þetta gengur yfir og reyndar líkar mér betur og betur við England með hverjum deginum sem líður.

Þetta með seríósið... mér finnst það gott og ekki spillir fyrir að ljósmóðir á Íslandi bent mér á að það væri ágætt fyrir mig þar sem ég átti í vandræðum með járnframleiðslu þegar snillingurinn bjó undir beltinu. Vandamálið er að Bretar borða bara sykurleðjuseríós og það venjulega er ekki fáanlegt í stórmörkuðum. Fyrir rúmri viku vorum við á flandri í einum af nágrannabæjunum og þið getið ímyndað ykkur gleði mína þegar við mér blasti gamli góði guli seríóspakkinn í búðarglugga. Að sjálfsögðu æddi ég inn í búðina og hugsaði mér aldeilis gott til glóðarinnar, ég sá sjálfa mig í anda með fangið fullt af hinu dýrmæta seríósi og ég réði mér varla fyrir kæti. Ég hrökklaðist tómhent út aftur. Lítill pakki kostaði rúmlega 800 kall! Ég verð að láta mér góðvild vina og vandamanna nægja.

Ég stefni að því að fara einu sinni til Íslands áður en líkamlegt ástand bannar það alveg. Ég ætla að fara með tóma ferðatösku og koma með hana fulla af gulum seríóspökkum heim aftur.

Hversu svalt er þetta!

Jæja, það er bara kominn föstudagur enn eina ferðina. Ferlega líður tíminn hratt. Mig langar að fara eitthvað um helgina, kannski til London eða Hunstanton eða bara eitthvað.
Skoðunin gekk vel og ég fékk loks staðfest að ég er ekki ímyndunarólétt, hjartsláttur og læti bara. Ég á svo pantaðan tíma í ómskoðun á þriðjudaginn.

Ég mæli með því að allir sem vettlingi geta valdið mæti við Bandaríska sendiráðið klukkan hálf sex í dag og láti í ljós andúð á framferði Ísraelsmanna og Kana um þessar mundir.

Vonandi verður veðrið ykkur hagstætt um helgina.

Ég er komin með nýtt gsm númer og er búin að fjarlægja íslenska kortið úr símanum mínum, héðan í frá verður það eingöngu virkt þegar ég er heima á Íslandi.
Þeir sem vilja nýja númerið geta haft samband í tölvupósti og fá það þá sent um hæl.

Annars erum við bara í stuði hérna í hitanum, erum svona mest að drepa tímann núna þar til úrslitaþáttur Rockstar byrjar, Dilana söng Ring of Fire í gærkvöldi og ég er dáleidd. Hún er sjúklega flottur performer og ég efast um að hún sé af þessum heimi. Ég er búin að heyra þetta í hausnum síðan í gærkveldi og átti erfitt með svefn í nótt. Þetta vitið þið reyndar flest þar sem þið eruð einum eða tveimur þáttum á undan okkur.

Á morgun fer ég loks í fyrstu mæðraskoðun, ekki seinna að vænna enda á 17. viku. Snillingurinn hefur fengið nýtt nafn (en vonandi bara tímabundið) og kallast núna Límmiðinn. Hann er eilítið óöruggur um stöðu sína og hlutverk innan fjölskyldunnar og hallast helst að því að honum verði skilað þegar nýr einstaklingur lítur dagsins ljós. Við erum svona að reyna að ræða við hann í rólegheitum og vonandi jafnar hann sig fljótlega.

Fleira er ekki í fréttum í bili.

Það er enn heitt en nú nenni ég ekki að láta það stoppa mig lengur, þetta er síðasti skóladagur snillingsins í bili og því síðustu forvöð fyrir mig að skoða skó í ró og næði.
Himnaríki hér kem ég...

Ykkur finnst ég líklega ömurleg að kvarta yfir hitanum hérna en öllu má nú ofgera. Um kvöldmatarleytið voru 33 gráður og morgundagurinn á víst að verða heitari. Það er erfitt að sofa og athafna sig, utan dyra sem innan, og orðið pungsviti hefur öðlast merkingu í mínum huga. Jæja, ég skal hætta núna og þið megið minna mig á þetta þegar ég kvarta yfir kuldanum í vetur.

Rockstar: Supernova er loksins byrjað hér, fyrsti þátturinn var í gærkvöldi og úrslitin eru núna, þjóðarremban veldur því að ég held með Magna þótt ég hafi svo sem aldrei verið sérlega hrifin af honum og svo finnst mér Dilana alveg mögnuð, Lucas er ömurlega tilgerðarlegur og aðrir hafa ekki vakið athygli mína enn. Ég er spennt að sjá framvinduna.

Fiðrildi eru krípí.

Hitinn hérna er óbærilegur núna, ég sé fram á að halda mig inni næstu daga nema þegar ég þarf að koma snillingnum í og úr skóla. Ég hef líka verið rækilega minnt á það að börn byrja að leika sér að blöðrum í móðurkviði svo það er eins gott að fara aldrei lengra en fáeina metra frá klósettinu.

Það er rúmur mánuður síðan ég hætti að rækja en í nótt dreymdi mig að ég hefði byrjað að reykja aftur og það í laumi, mig langaði óskaplega að reykja í morgun en ég stóðst freistinguna með því að kíkja aðeins í Nóakroppsfötuna sem mamma og pabbi komu með. Annars fóru þau í gær og það er skemmst frá því að segja að það er frekar tómlegt á heimilinu í dag og ég veit varla hvað ég á af mér að gera. Síðustu viku höfum við þvælst um nágrennið og skoðað fáeinar búðir og eiginlega er ég búin að fá nóg í bili, ég verð búin að jafna mig þegar næstu gestir koma. Ég ætla samt að fara og skoða skósafn í þessari viku, lái mér hver sem vill.

Í kvöld er hátíð í bæ, netið er komið.
Í öðrum fréttum er það helst að foreldrar mínir elskulegir eru í heimsókn og rétt í þessu standa þau í miklum mauramorðum enda troða helvítis kvikindin sér alls staðar, m.a.s. í frystiskápinn en reyndar enda þau ævina þar.
Ég fékk óvænta og skemmtilega heimsókn í vikunni, vinkona mín var stödd í Lundúnaborg þegar hún minntist þess að ég væri flutt til Englands. Hún lét sig ekki muna um að stökkva upp í lest og heimsækja mig, ég vona svo sannarlega að þið hin takið hana til fyrirmyndar enda hef ég nóg pláss fyrir ykkur.
Leifur er byrjaður í skóla og gengur mjög vel að aðlagast og svo er hann alveg hrikalega sætur í skólabúningnum, við tókum reyndar þriggja daga frí fyrir hann núna svo að við getum aðeins þvælst með mömmu og pabba og svo byrjar eiginlegt sumarfrí 21. júlí.
Ég er búin að kaupa mér 6 pör af skóm síðan ég kom en lítið af fötum þar sem ég er of stór í flest venjuleg föt en of lítil í tækifærisfatnað.
Við erum líka búin að eyða ógislega miklum peningum í heimilistæki og húsgögn og sundlaug en það er bara of dýrt að kaupa ný föt í hvert skipti sem þau gömlu fara að standa sjálf, svo elska ég líka nýju Husqvarna uppþvottavélina mína.
Ég ætla ekki einu sinni að ræða veðrið hérna, þið eruð nógu svekkt fyrir.

Bara nokkur orð til að láta vita af mér.
Veðrið er þokkalegt, um og yfir 20 gráður en ég er alltaf með gæsahúð nema þegar sólin skín beint á mig, þá er ég að stikna. Dótið kom í gær og virðist flest í þokkalegu lagi en það kemur betur í ljós þegar við förum að taka að ráði upp úr kössunum. Ég er núna í vinnunni hjá eiginmanninum að stelast til að blogga en við fáum ekki net heim fyrr en eftir ca tvær vikur.
Kær kveðja frá Northampton.
P.s. ég er búin að fá mér bókasafnsskírteini.

Það er bara að koma að þessu, ég fer á morgun og get ekki beðið eftir því að komast í sólina. Fyrst um sinn verð ég ekki nettengd svo að kannski skrifa ég ekki baun á næstunni þannig að ég bið ykkur bara vel að lifa í bili og hlakka til að sjá ykkur aftur. Gúdbæ.

p.s. ég á ammæl' í dag.

Gámurinn er kominn, búslóðin liggur nánast öll í kössum og þrif komin vel af stað. Þetta er að hafast. Vonandi verð ég flutt út annað kvöld. Þá er bara að sjá hvort ég geti platað köttinn með mér á nýtt heimili.

Þessi ótrúlega flotti strákur er 7 ára í dag, til hamingju snúður!

Jæja, þá er komið að því. Ég er byrjuð að pakka oní kassa en gámurinn er ekki kominn enn og ég veit ekkert hvenær hann kemur.

Leibbalingurinn verður 7 ára á morgun en fyrsta afmælisveislan var á mánudaginn, önnur á þriðjudaginn og sú þriðja í gær. Í kvöld fáum við góða gesti í mat. Ég ætla að sofa í viku í Englandi.

Nýverið samþykktu Siglfirðingar og Ólafsfirðingar nýtt nafn á nýsameinað sveitarfélag. Fjallabyggð. Akkuru þarf allt að heita byggð í dag? Þykir nafnið einkennandi fyrir sveitarfélagið? Hvað með öll hin þar sem allt er morandi í fjöllum? Mig minnir að hið skítsæmilega nafn Tröllaskagabyggð hafi einnig verið í boði. Tröllaskagi hefði þó verið enn betra og skorað hátt hjá mér.

Það er mér með öllu óskiljanlegt hvers vegna ekki lúta allir mínum vilja.

Ég skil ekki alveg Dan Scott, er hann Kölski holdi klæddur? Hvað veldur því að hann kemur svona fram við alla hans nánustu? Útskýringar óskast.

Gubb. Ég hata helvítis Renault Megane auglýsinguna og hef gert það síðan ég sá hana fyrst. Það getur vel verið að þetta sé besti og öruggasti bíll í heimi en ég skal aldrei kaupa svona bíl. HEYRIÐI ÞAÐ?!

Öll nótt úti!

Ég er hálf skúffuð yfir úrslitunum, hvorki Silvía né Jennifer komust áfram en báðar stóðu sig með prýði. Ég hugsa að ég haldi með Króatíu á laugardagskvöldið. Kannski smá með Finnum og Dönum líka.

Til hamingju Ísland!
Silvía er umdeildari en nokkru sinni fyrr á Frónni, aðallega vegna þess að hún sendi staðgengil til að skrifa nafnið sitt. Silvía er og hefur alltaf verið fullorðins, ekki barna. Eða leyfði einhver börnum sínum að horfa á þáttinn með Romario og nærbuxunum? Átti einhver von á að hún púllaði Selmu eða Birgittu á þetta? Ég held með Silvíu sem á eftir að vinna þetta tremma í hel.

Ég biðst afsökunar ef mér mistókst að móðga einhvern í síðustu færslu.

Hingað til hef ég ekki orðið vör við að Mikki v. ritskoði pólitískan áróður en nú virðist annað vera uppi á teningnum. Hann Mikki hefur ekki enn viljað gera viðvart um síðustu færslu, líklega vegna þess að ég skrifaði x-D (kjósið Djöfulinn). Ég lofa, lofa, lofa að gera það ekki ef ég bara fæ að vera með. Það er nóg að ég búi í Þorpi Satans þó ég fari ekki að kjósa Djöfulinn yfir mig líka.

X-D

"Reykjavík á nægt landsvæði..."

Er ég ein um að finnast þetta fáránlegt orðalag?
Og nei, ég ætla ekki að setja x við D.

Jamm og jæja.
Ég er búin að gera margt skemmtilegt upp á síðkastið, fara í leikhús (takk nafna), sumarbústað og borða mikið. Það er gott.
Eiginmaðurinn er væntanlegur heim í kvöld, það er líka gott enda hef ég ekki séð framan í hann síðan um páska.
Á mánudag og þriðjudag var mæjorkaveður á pallinum hjá mér, það var býsna gott líka.

Við erum búin að fá afhent og eins erum við búin að fá góða leigjendur hér í Þorpinu þannig að það er allt að smella saman.

Leikfélagið er búið að sinna sínu síðasta verki í bili og er því komið í sumarfrí. Ég verð ekki með næsta vetur og á örugglega eftir að sakna þess óskaplega, þetta er náttúrulega ógó gaman.

Myndin við færsluna er af henni Jennifer frá Andorra, ég held með henni.

Bless.

Við keyrðum töluvert um nágrennið og skoðuðum þorpin sem umkringja bæinn á alla vegu. Helst hefðum við viljað búa í einu slíku en við fundum ekki húsnæði sem hentaði okkur. Í næsta bæ við Northampton er risastór yfirbyggð skíðabrekka (eða hún virðist vera risastór utan frá séð) sem ég á pottþétt eftir að prófa. Við eyddum síðdegi í Lundúnum en gerðum svo sem ekkert merkilegt, tókum okkur reyndar far með "auganu" og sáum frægar byggingar úr fjarlægð, nánari skoðun bíður betri tíma enda nóg af honum framundan. Við eyddum páskadegi í dýragarði, sæljónin og birnirnir voru sætust, rándýru hamborgararnir voru ógeðslegir. Síðustu klukkutímunum í Englandi vörðum við í Oxford sem er líklega fallegasta borg sem ég hef séð. Ég á eftir að eyða miklum tíma þar á næstunni.

Eiginmaðurinn er ánægður í nýju vinnunni. Sonurinn telur það Englandi helst til tekna að þar er risastór dótabúð þar sem hægt er að fá allt milli himins og jarðar fyrir brot af því sem það kostar hér heima. Ég get ekki beðið eftir að skoða bókabúðirnar og söfnin í rólegheitum. Allir ánægðir.

England var yndislegt. Veðrið var þokkalegt, maturinn ágætur, rauðvínið klikkaði ekki og páskaeggin voru étin. Mér þótti samt heldur súrt að málshátturinn minn var óskrifað blað en kannski á það vel við þar sem ég held fljótlega út í óvissuna.

Northampton er mjög misfallegur bær og stutt á milli andstæðna. Undurfalleg íbúðarhverfi með skrúðgörðum og gosbrunnum eru nánast við hliðina á dapurlegum hreysum þar sem örvæntingin ræður ríkjum. Hverfið sem við ætlum að búa í er mitt á milli, heldur í skárri kantinum ef eitthvað er. Myndin er af húsinu okkar.

Ég er búin að skrifa langa færslu en blogger neitar að birta hana. Óþolandi helvíti.

Það er margt til í þessu.





What type of Fae are you?

Gleðilegt sumar!

Gleðilega páska!

Sándtrakkið er ekki tilbúið og verður líklega ekki birt fyrir páska enda er það ekki í forgangi akkúrat núna. (Hvað eru mörg ekki í því?)

Í dag er hefðbundin dagskrá, ritgerðarskrif, þvottur og létt þrif.
Á morgun er fyrsti áfangastaðurinn Selfoss City, þar þarf ég að kaupa fullt af páskaeggjum og sækja vegabréf. Þegar ég kem heim þarf ég að pakka eggjunum þannig að þau þoli flugferð og henda einhverjum tuskum oní tösku. Að þessu loknu munum við mæðginin aka til höfuðborgarinnar og leggjast til svefns á heimili foreldra minna.
Eftir tvo daga mun eiginmaðurinn taka á móti okkur á Heathrow.
Hvað gerist næstu daga þar á eftir verður að ráðast, það eina sem ég veit er að við eigum pantaða gistingu á sveitahóteli skammt frá Northampton og að við ætlum að borða páskaegg.
Að kvöldi þess 19. lendum við Leifur aftur á vorri fósturjörð og brunum heim í Þorpið.

Gott plan.

Skyldi ég koma haloscan inn í þessari tilraun?

Haloscan commenting and trackback have been added to this blog.

Grr.
Farin að sofa.

Ég var búin að fá nóg af gamla útlitinu. Sjáum til hversu lengi ég þoli þennan minimalisma.

Kíkið á færslu dagsins hjá þessari.

Ég er femínisti.

Sándtrakk lífs míns krefst yfirlegu en mun vonandi verða tilbúið innan viku.
Fylgist með...

Icelandair keypti upp allt auglýsingapláss moggans í dag og það er svo sem gott og blessað. Ég sé hins vegar enga ástæðu fyrir því að blaðið fjalli ítarlega um fyrirtækið í lesmálinu, mér finnst fúlt að borga þessa umfjöllun með mínum peningum.

Ég er svolítið blá núna.

Við sýndum síðustu sýninguna um helgina og auðvitað var það langskemmtilegasta sýningin. Leikhópurinn er alveg magnaður og mér finnst bara alveg þrælsorglegt að þurfa að yfirgefa þessa öðlinga í sumar.
Eiginmaðurinn kom heim um helgina og systkyni mín þyrptust í Þorpið til að fara með honum á sjóvið, held að þeim hafi ekki leiðst neitt rosalega. Hái, dökkhærði og myndarlegi maðurinn hvarf af landi brott í gær.
Mér gengur ekki alveg nógu vel að skrifa og ég er hrædd um að gamall draugur sé farinn að gera svolítið vart við sig. Ég kann samt að kveða niður svona drauga.

Ég er svöng.
hvort á ég að fá mér súkkulaði eða samloku í hádegismat?

Nú er búið að sýna söng- og gleðileikin fjórum sinnum og alltaf fyrir fullu húsi, það er býsna gott. Síðasta sýning í bili verður á laugardaginn og þeir koma að sjá hana eru ákaflega lánsamir þar sem bæjarstjóri Þorpsins, Ólafur Áki fjallagarpur, ætlar að elda eitthvað gott handa þeim fyrst og svo verður dúndrandi ball á eftir, semsagt svona Broadway stemmning.

Það er einhver Lukka farin að gera sig heimakomna í kommentakerfinu mínu og sú hegðar sér svolítið eins og ég eigi að þekkja hana, ég er ógeðslega forvitin. Er það kannski hin eina sanna Lukka hrukka? Ef ekki gefðu mér þá vísbendingu, plís!

Sjitt! Ég þori aldrei aftur að loka augunum af ótta við að sjá fyrir mér eða dreyma Geir Ólafs og "Halle Berry". Ég get svo svarið að ég var farin að halda fyrir augun undir það síðasta, þetta særði blygðunarkennd mína.

"Ég mun hugsa til þín á jólunum, ég mun biðja fyrir þér hvar sem þú verður... eh... ég vona að það verði góð aðstaða til að biðja, ég verð á Kanaríeyjum en ég finn mér stað. Hafðu engar áhyggjur. Uh... njóttu þess litla sem þú átt eftir. Sofnaðu bara... eða þú getur vakað ef þú vilt..."

Sigtið var bara nokkuð fyndið.

Garg! Eftir ævintýri kvöldsins (sem m.a.o. gekk mjög vel) get ég engan veginn sofnað, ég er búin að rembast eins og rjúpan við staurinn síðustu tvo tímana, líkaminn vill en hugurinn ekki. Ég er búin að yfirfara allan texta í hausnum á mér aftur og aftur en ekkert virkar. Garg!!!

Í kvöld gerist það.
"Ég elska alla" verður frumsýnt í Ráðhúsi Ölfuss og allir eiga að mæta, reyndar er nánast uppselt en fáein sæti eru laus annað kvöld og aðeins fleiri þann 17. mars.
Um er að ræða söng- og gleðileik. Ef þið viljið heyra meira um þetta þá getið þið hlustað á mig og vinkonu mína á vef Ríkisútvarpsins, velja bara rás 1, 8. mars, morgunvaktin, að endurreisa leikfélag. Amen.

Nú styttist ískyggilega í að við frumsýnum. Ég stefni að því að verða orðin alveg raddlaus og helst bara veik, eða þannig, það væri a.m.k. dæmigert. Ég er langt leidd af stressi og eiginlega ekki mönnum sinnandi en það gerir ekki til þar sem minn maður er í Englandi. Eiginlega hefðum við þurft að æfa í svona mánuð í viðbót en nú er ekkert að gera annað en að krjúpa á kné og biðja um kraftaverk.

Eru virkilega engin úrræði til að efla atvinnulíf í landinu okkar önnur en þau að planta niður eiturspúandi álverum á alla tiltæka bletti? Er þetta arfurinn sem við viljum að gangi til barnanna okkar? Ég neita að trúa því að við Íslendingar séum svo illa gefin að geta ekki fundið neinar aðrar leiðir til þess að bæta kjör landsbyggðarinnar.

Einu sinni flaug félagi manns míns yfir álverið við Hafnarfjörð, það vakti athygli hans að eitthvað var að leka í sjóinn frá álverinu og hann myndaði það. Þessar myndir eru að finna á heimasíðu Sléttunnar en því miður er hún enn niðri eins og aðrar that.is síður, ég skal reyna að birta þær ef síðan kemst aftur í loftið.

Ég er alin upp á norðurlandi og átti ömmu frá Húsavík og afa úr Þingeyjarsýslunum. Mér þykir vænt um norðurland og reyndar landið mitt allt en mér þykir vænna um son minn og framtíð hans. þess vegna skrifaði ég undir þennan lista.

Lítil ninja fór í skólann í morgunn og hitti þar silvíur, spædermenn, nornir, púka og alla hina. Þegar hann kom heim var hann búinn að innbyrða tvö prinspóló, tvo sleikipinna, ís, fullt af karmellum, súkkulaði og öðru drasli. Ég efast um að hann hafi nokkurn tíma áður borðað svona mikið nammi á einum degi. Hell... höfum það einni viku.

Ég lagði mikla vinnu við að hanna öskudagsbúninginn minn í ár, ég gætti þess að greiða mér ekki eða farða, fór ekki í brjóstahaldara, valdi elstu og sjúskuðustu hettupeysuna mína og sjúskaðar gallabuxur og útkoman varð hrein út sagt fabulous. Typical sloppy housewife. Þetta verður seint toppað.

Það kemur líklega ekki á óvart að hér verður ekkert saltkjöt á borðum í kvöld, vitur maður sagði eitt sinn "oft má saltkjöt liggja" og því fær það að liggja í kjötborðum í nóatúni og öllum hinum okurbúllunum, sérvalið eður ei.

Því miður er that.is pósthólfið mitt dáið en ef þið viljið eiga samskipti við mig þá er nýja netfangið mitt arny.leifshjásimnet.is

Veist þú hvað er að vera flippaður?
Þessa spurningu fékk ég frá pilti á fermingaraldri um helgina, það er greinilegt að honum finnst ég óskaplega gömul þó að ég sé ekki sama sinnis en reyndar hef ég verið að reka mig á það að undanförnu að það eru næstum tuttugu ár frá því að unglingurinn ég var unglingur. Þetta er auðvitað fáránlegt enda finnst mér eins og þetta hafi gerst í gær. Gott ef það verða ekki tuttugu ár á næsta ári frá því ég stóð prúðbúin við hlið skólasystkyna minna og játaði kristna trú í heyranda hljóði.

Veit ég hvað er að vera flippaður?
Auðvitað veit ég það!
Ég fann upp á því!

Ef eitthvert ykkar hefur sent mér tölvupóst síðustu daga þá biðst ég afsökunar á að hafa ekki svarað, póstþjónustan liggur niðri um stundarsakir og verður ekki reist við fyrr en þjónustuaðilinn er risinn upp úr veikindum.