Frumsýning afstaðin

Ég hef víst ekki gefið mér neinn tíma til að upplýsa heiminn um tilveru mína vegna þess að ég er of upptekin við að lifa lífinu. Leikfélag Ölfuss frumsýndi fjölskylduleikritið Mómó eða skrýtin saga um tímaþjófana og barnið sem frelsaði tímann úr klóm þeirra síðasta laugardag. Sýningar helgarinnar gengu glimrandi vel en fólk mætti vera duglegra að kaupa sér miða.

Enn einu sinni er skítapest mætt í húsið, krónprinsinn er búinn að vera með háan hita síðan á fimmtudag og sá litli síðan á laugardag. Aumingja börnin mín eru bara sárlasin og vesöl og ósköp lítið sem ég get gert fyrir þau. Hundleiðinlegt alveg.

Allir að mæta í leikhús um næstu helgi.

Illugi bjáni

Ég get ekki með nokkru móti séð hvaða tilgangi það þjónar að birta myndir af spámanninum í einhverju tímariti. Þetta minnir mest á óþekkan krakka. Hví í ósköpunum skyldi maður sína meðborgurum sínum virðingu ef maður má, lögum samkvæmt, sleppa því?

Ég ber litla virðingu fyrir Illuga núna.

Ó mæ effing...

Framhaldsmynd?

SKAMM ÁRBORG!

Ég var að koma af forsýningu hjá Leikfélagi NFSU á rokksöngleiknum Til Sölu! Það er dásamlegt að sjá og heyra hversu hæfileikaríkir þessir krakkar eru og ég lofa að það verður enginn svikinn af sýningunni. Sýnt var í ófullgerðum menningarsal Hótel Selfoss og það er það sem hneykslar. Þessi salur hefur staðið ókláraður í 25 ár skv. mínum heimildum. Fullklárað yrði þetta eitt flottasta leikhús/tóneikastaður/kvikmyndahús á landinu. Auðvitað kostar allt peninga en það getur bara ekki verið svo ótrúlega dýrt að einangra og mála svona sal enda pottþétt dýrara að láta þetta standa ónotað. Ég ætla rétt að vona að ég fái að njóta þess að fara í mínu fínasta pússi og horfa á fleiri menningarviðburði þótt það sé vissulega sjarmi yfir því að sitja í leikhúsi íklæddur vetrarfatnaði og undir teppi.

Þetta reddast

Hér stendur allt til bóta, húsbóndinn kominn heim, heilsan komin í bæinn og allir giska kátir.

Pestarbæli (aumingjablogg)

Heimilið hefur verið sannkallað pestarbæli síðan í byrjun febrúar, allar mögulegar og ómögulegar pestir hafa fundið sér samastað hér og má telja veikindalausa daga á fingrum annarrar. Sú nýjasta er magapestin og hefur hún nú laggt mig og krónprinsinn. Þetta hefur áhrif á leik og störf og er mín eina ósk sú að þessu fari að ljúka og að eðlilegt líf hefji innreið sína á ný.

Grasekkjustand

Ich bin eine grasekkja, maðurinn á stanslausum þvælingi og gistir nú á þýskri grundu. Ég hef svo sem ekki tíma til að láta mér leiðast, eiginlega hef ég ekki einu sinni tíma til að hugsa um börnin mín nema þegar þau sofa. Gaman aððessu.

Baráttukveðjur í Eyjahraunið.

Drama

Þú ert léttsteikt dramadrottning.

Ef dramadrottningar væru hamborgarar sem fengjust
"rare",
"medium rare",
"medium"
og "well done"
værir þú "medium rare", léttsteikt og meyr undir tönn. Léttsteiktar dramadrottningar eru ávallt gerðar úr besta hráefni. Þær eru lífrænt ræktaðar og því í raun móðgun að líkja þeim við hamborgara. Nær væri að framreiða þær sem steikur með góðri rjómasósu og bökuðum kartöflum.



Léttsteiktar dramadrottningar skammast sín ekki fyrir að vera dramadrottningar. Þvert á móti eru þær stoltar af því og leggja rækt við þann hluta persónuleika síns. Gott jafnvægi ríkir á milli drama og yfirvegunar. Í raun hefur léttsteikta dramadrottningin fulla stjórn á dramatíska hluta heilans. Hún er því fær um að halda dramanu í skefjum þegar við á en gerir út á það þegar hún er í stuði til þess.



Léttsteiktar dramadrottningar eru tilfinningaríkar. Þær eru gjarnan leiðtogar í vinahópi sínum, eru vel liðnar af flestum, dáðar af mörgum en einnig öfundaðar af sumum. Hin léttsteikta drottning er hins vegar haldin jafnaðargeði og lætur hólið ekki stíga sér til höfuðs eða öfundsýki koma sér úr jafnvægi.


Hversu mikil dramadrottning ert þú?

Leikhús

Í gær brá ég mér í leikhús með krónprinsinum og skólafélögum hans. Við sáum Skilaboðaskjóðuna í Þjóðleikhúsinu og er skemmst frá því að segja að þetta er alls ekki leikrit fyrir fullorðna. Börnin höfðu flest nokkuð gaman af en foreldrarnir dottuðu yfir sýningunni nema þegar Þórunn Lárusdóttir og/eða Árni BeinteinnÁrnason voru á sviðinu (sem var allt of sjaldan). Af einhverjum ástæðum voru tveir leikarar fjarverandi og afleysingafólk kom í þeirra stað, Katla Margrét Þorgeirsdóttir er fín leikkona en Baldur Trausti Hreinsson hefði alveg eins getað sleppt því að mæta, hann lagði ekkert til. Reyndar voru uppi getgátur um þynnku eða veikindi (hans sko... ekki samt Hans) en ég veit ekkert hvort það var eitthvað til í því.
Sjónrænt er þessi sýning listaverk, búningar og sviðsmynd algjörlega gullfalleg en það dugar því miður ekki til.

Helvítis hroki í manni alltaf hreint.

Best í heimi

Trall og tjútt í Borg Sársaukans

Við hjónin fórum í bráðskemmtilegt hlaupársafmæli í gær og lögðumst svo í mannlífsrannsóknir á Ölstofunni ásamt afmælisbarninu. Þar hitti ég gamlan vinnufélaga sem í eina tíð var efnismaður en hangir nú á börum og betlar sígarettur. Synd.

Veit einhver hvar ég fæ góðan lögfræðing? Ég ætla í mál við erkifíflið sem ákvað að það væri góð hugmynd að setja niður járnbólur í götur borgarinnar. Ég er hölt á báðum eftir að hafa snúið mig á ökkla og hoggið sundur annað hnéð svo sá inn að beini. Allt helvítis járnbólunum að kenna.

Borg Sársaukans á ekki upp á pallborðið hjá mér í dag, læt ekki sjá mig þar næstu mánuðina (að undanskilinni lítilli leikhúsferð á morgun) svo ef þið eigið við mig erindi þá megiði gjöra svo vel að gera ykkur ferð í Þorp Satans.

Týndi hlekkurinn

Einhverra hluta vegna hefur slatti hlekkja horfið við umskiptin. Endilega látið vita ef ykkur vantar á listann.

Ljóð

Er ekki
við hæfi að hefja
nýtt
líf á ástaróði.

Nýjir tímar

Nú ætla ég að umfaðma mína innri væmni, hún hefur hvort eð er verið einráð á blogginu síðasta ár.

Júróvisjonúrslit

Ekki minn tebolli.

Laugardagsmorgunn á landsbyggðinni

Það er gott að búa í Þorpinu. Tvö börn bönkuðu upp á hjá mér rétt í þessu til að selja mér nýbakaðar kleinur. Beat this Kópavogur!

Af tíðarfari og öðru fari

Ég nenni náttúrulega ekkert að skrifa um veðrið enda nægir aðrir sem sjá um það, ég ætla að víkja aðeins að öðru fari. Heilsufarið á heimilinu hefur ekki verið upp á marga fiska að undanförnu og hefur allt heimilisfólk fengið að kenna á því. Við hjónin mættum í vinnu hvort sinn daginn í vikunni en lágum þess á milli í bælinu, kvað svo rammt að heilsuleysinu að einn daginn reis ekkert okkar fjögurra úr rekkju. Karlpeningurinn er óðum að koma til en undirrituð er enn óttalega lasburða og sjálfsvorkunin í hámarki.

Það er annars helst að frétta að ég fór í langþráða leiser aðgerð í janúar og er nú að læra í fyrsta skipti að nota bæði augun í einu, það gengur hægt en örugglega. Mesta breytingin er sú að geta lesið götuskilti í meira en þriggja metra fjarlægð, nýtt líf alveg.

Ég er byrjuð að vinna hálfan daginn á Byggðasafni Ölfuss og verð þar eins lengi og fjárlög og verkefni leyfa. Skemmtileg vinna sem hentar mér fullkomlega.

Leikfélagið vann frækinn sigur á þorrablóti heimamanna um síðustu helgi og mun halda uppteknum hætti í barnaleikriti sem verður frumsýnt með vorinu. Gaman að þessu.

Fréttum er lokið.
Veriði sæl.

Grín aldarinnar!!!

Teprur dauðans. Í orðsins fyllstu.

Brotin loforð...

Ekki er hægt að segja að ég hafi staðið við loforðið um vikulegt blogg en hver veit hvað þorrinn ber í skauti sér.

Fyrir rúmum tveimur vikum lagðist ég undir geislann og lét laga meðfædda fötlun að eins miklu leyti og hægt er, sjónin er smám saman að lagast en er samt soldið skrítin enn.

Æfingar eru hafnar á barnaleikriti sem til stendur að frumsýna í apríl og eins er undirbúningur fyrir þorrablót bæjarbúa kominn á fullt.

Í næstu viku byrja ég svo aftur í byggðasafni Þorpsins og verð þar alla morgna eitthvað fram eftir vori a.m.k.

Þetta er líf mitt í hnotskurn um þessar mundir.

Sæl að sinni.

That's one small step for a man; one giant leap for mankind

Emil tók fyrstu skrefin rétt í þessu.