Ég hef takmarkaðan tíma til að blogga núna og hin sjúklega löngun til að vera alltaf í tölvunni er ekki lengur til staðar enda nóg að gerast í raunheimum.

Á morgun tökum við hjónin stefnuna á Kaupmannahöfn þar sem við ætlum að eiga rómantíska daga, versla jólagjafir, borða konfekt og drekka rauðvín. Við komum aftur seint á mánudagskvöld. Ég geri ráð fyrir að eiginmaðurinn taki með sér tölvu svo að kannski flyt ég ykkur fréttir í beinni.

Inga Hlín skoraði á mig í enn einni netkeðjunni en það verður að bíða þangað til ég kem aftur nema það verði svo drepleiðinlegt í Kaupmannahöfn að ég finni ekkert betra að gera en að hanga í tölvunni.

Sé ykkur seinna.

Hvað er möstsí í Kaupmannahöfn og er hægt að skoða á sunnudögum?
Ég er að fara til þangað í fjórða skipti og nú langar mig að sjá borgina eða einhvern skemmtilegan hluta hennar. Einhverjar hugmyndir?

Ji hvað mig kitlar!

7 hlutir sem ég ætla að gera áður en ég dey
1. Klára ritgerðina
2. Eignast a.m.k. eitt barn í viðbót
3. Skoða Macchu Picchu
4. Verða virðuleg fræðikona
5. Finna sjálfa mig
6. Kynnast fleira fólki
7. Verða rík


7 hlutir sem ég get
1. Skrifað ritgerðir
2. Talað út í eitt
3. Farið í handahlaup
4. Farið ein í bíó eða til útlanda án þess að leiðast eða skammast mín
5. Sagt nei
6. Sungið í kór
7. Elskað

7 hlutir sem ég get ekki
1. Borðað svið
2. Lifað án vina og fjölskyldu
3. Hlustað á Hemma Gunn á Bylgjunni á sunnudögum
4. Hlaupið hratt
5. Beðið eftir að fara til Kaupmannahafnar
6. Gengið á mjög háhæluðum skóm
7. Lifað án internetsins

7 hlutir sem heilla mig við hitt kynið
1. Fagurlega mótaðar og kraftalegar hendur
2. Útgeislun
3. Húmor
4. Yfirvaraskegg (þó að maðurinn minn harðneiti að safna)
5. Gáfur
6. Munnsvipur
7. Manngæska

7 frægir karlmenn sem heilla mig
1. Kris Marshall
2. Alex Kapranos
3. Joaquin Phoenix
4. Christian Bale
5. Hugh Laurie
6. Robbie Williams
7. Biggi í Maus

7 orð eða setningar sem ég segi oftast
1. Já
2. Nei
3. Leifur
4. Þór
5. Veistu hvar … er?
6. Kannski
7. Jæja

7 manneskjur sem ég ætla að kitla
1. Ása Lára
2. Kaffikella
3. Steini bróðir þó hann sé ekki bloggari
4. Hjördís
5. Parísardaman
6. Inga Hlín
7. Hryssa

Það er alltaf hátíðleg stund þegar Bókatíðindi læðast inn um bréfalúguna hjá mér og þess vegna er dagurinn í dag góður dagur. Það er slatti af bókum sem mig langar að lesa en heldur færri sem ég kæri mig um að eiga. Ég er lítið spennt fyrir íslensku barnabókunum en þær þýddu þykja mér sumar aðeins bitastæðari. Mig langar mest að lesa barnabækurnar hans Jógvans Isaksens enda hef ég gaman af fullorðinsbókum hans en einhverjar fleiri á ég eflaust eftir að lesa og sumar er ég búin með. Verst að það kom ekki ný bók um Abarat.

Eftir fyrstu skoðun eru þetta þær bækur sem ég er spenntust fyrir:

Afturelding - Viktor Arnar
Frægasti maður í heimi - Kristjón Kormákur
Vetrarborgin - Arnaldur Indriða
Yosoy - Guðrún Eva
Þriðja táknið - Yrsa Sigurðardóttir
Eldgos - Ari Trausti
Játningar Láru miðils - Páll Ásgeir

Takið eftir að flestir höfundanna heita tveimur nöfnum. Ætli það sé erfiðara að meika það í bókabransanum ef maður heitir bara einu nafni?
Miklu fleiri bækur ætla ég mér að lesa og sumar eru þegar afgreiddar, það er nefnilega ljómandi gott bókasafn hér í Þorpinu.

Ég brá mér í borgarferð um helgina og hafði það náðugt, fór í heimsóknir, át og svaf, horfði svo á dauflega Eddu í gær, guði sé lof fyrir Silvíu Nótt. Fyrirtakshelgi alveg hreint.

Ég er ekki uppfull af bloggþörf þessa dagana og því gæti vel farið svo að ég taki mér smá frí í einhvern tíma en kannski ekki. Það verður þá aldrei mjög langt. Lifið heil.

Þessir nafnar eru mestu mátar og hjálpast stundum að við að afgreiða og opna jólapakka.
Til hamingju með daginn elsku pabbi.

Það er ekki eins og ég nenni ekki að blogga. Þær eru ófáar mínúturnar sem ég hef setið við tölvuna og ausið úr mér skemmtilegheitum og fúlheitum í bland en allt kemur fyrir ekki, ódauðleg snilld er nú dauð vegna þess að bévítans nettengingin er með derring og kemur og fer eins og hún hafi engum skyldum að gegna. Einhver Homer hjá fjarskiptafyrirtæki Fjárans lét sér detta í hug að ýta á eins og einn eða tvo takka og restin er histería.

Ég hafði mjög gaman af þættinum um INXS enda var ég ákafur aðdáandi um fermingaraldurinn, það má því gera ráð fyrir að ég verði föst yfir kassanum næstu sunnudagskvöld. Það gladdi mig einnig ósegjanlega að sjá að Ódáðaborg mætir aftur á skjáinn í kvöld, fantafínir þættir og svo er ég líka pínu skotin í honum þessum.

Ég man nú ekkert markvert í augnablikinu en það er aldrei að vita hvað gerist þegar nettengingin dettur út næst.

Jú heyrðu mig nú! Hún slr frænka mín fæddi stúlkubarn þann 3. nóvember! Til hamingju!

Fjarskiptafyrirtæki Satans hefur haldið mér frá blogginu að undanförnu. Nettengingin dettur inn og út og enginn virðist vita hvernig á að kippa þessu í lag. Nú er hún inni og vonandi varir það ástand að eilífu.

Héðan er svo sem ekkert merkilegt að frétta svo að það er engin þörf á að lesa lengra.

Leikfélagið er að verða ansi smart, áheyrnarpróf fóru fram í gærkveldi og það er sko engin spurning að það er ekki hörgull á hæfileikaríku fólki í Þorpinu.

Mig dreymdi furðulegan draum um bloggara sem ég hef aldrei átt orðaskipti við og les bara í laumi en þótt ég verði pínd til dauða mun ég aldrei ljóstra upp um innihald draumsins. Djöfull var hann samt skemmtilegur.

Sonur minn, snillingurinn, hringdi í lögguna í gær til að kvarta yfir foreldrum sínum. Nú bíð ég bara eftir að barnaverndanefnd láti sjá sig.

Verð að hætta núna, það er einhver að ban

Á morgun ætla ég að útvega mér hvíta rós til að festa í barminn og svo bruna ég í bæinn. Ég hvet alla til að gera það sama, líka stráka og kalla. Ef þið hættið að vinna en komist ekki á fundinn, ekki fara heim að þrífa, hringið frekar í vinkonur ykkar og gerið eitthvað skemmtilegt saman eða eigið góða stund með sjálfum ykkur.
Sjáumst í bænum.

Það hefur margoft sýnt sig að blogg er merkilegt fyrirbæri og til margra hluta nytsamlegt.
Fyrir allmörgum mánuðum fékk Ágúst Borgþór* nokkuð sérstakan og forvitnilegan gest inn á kommentakerfið sitt. Ég elti þennan furðufugl inn á heimasíðu hans** og við tók spennandi lestur, það var samt augljóst að maðurinn var frekar veikur í höfðinu en hann var jafnframt áhugaverður. Síðar kom í ljós að Ágúst var ekki sá eini*** sem naut þeirra vafasömu forréttinda að "kynnast" manninum.

Ég veit fátt sniðugra en þetta.
Ágúst, varst þú með í plottinu eða ert þú jafn hissa og við hin?

*
** (einu sinni var meira efni á síðunni)
***

það er víst tímabært að sýna eitthvað lífsmark.
Ótrúlegur fjöldi kvittaði og það er bara gaman að því. Ástæðan fyrir þessari heimtufrekju var sú að ég heyrði um óvæntasta fólk í fjölskyldunni og vinahópnum sem les en heimturnar voru ekki sérlega miklar á þeim vígstöðvum en þeim mun meiri á öðrum.

Lífið gengur sinn vanagang hér í Þorpinu, ekkert sérlega fréttnæmt kannski. Kórinn er byrjaður að æfa jólalög og ég á í harðri baráttu við jólafólið sem í mér býr, ég ÆTLA samt ekki að sleppa því út fyrr en í byrjun desember og beiti sjálfsdálleiðslu til þess að gleyma jólalögunum milli æfinga.

Fjölskyldulífið er gott og alls konar samningaviðræður eru í gangi, við erum jafnvel að komast að niðurstöðu um húsgögn í stofuna og smá fíniseringar sem nauðsynlegar eru.

Við vorum nokkur sem hittumst á bókasafninu í síðustu viku í þeim tilgangi að endurvekja leikfélag Þorpsins og erum nú þegar farin að huga að verkefnum vetrarins. Mér líður pínu eins og ég sé aftur komin í menntaskóla en samt ekki.

Ég er búin að hlusta mikið á nýju Franz Ferdinand plötuna og varð ekki fyrir vonbrigðum, hún er töluvert öðruvísi en fyrri platan, bæði harðari og blíðari og bara frekar góð. Reyndar leið síðasta vika í einhverju móki því að ég var meira og minna með þessa tónlist í eyrunum.

Ég get ekki opnað augun á morgnanna nema með aðstoð augndropa. Hvað á það að þýða?

Lítill fugl hvíslaði því að mér að ég ætti laumulesendur sem láta aldrei vita af sér. Nú ætla ég að biðja ykkur, kæru vinir, að kvitta í kommentakerfið og ég neita að blogga meira fyrr en allir hafa kvittað.

p.s. til hamingju með nýju íbúðina Íris!

Mömmu finnst ég ekki nógu dugleg að blogga og það er svo sem alveg satt en um hvað á kona að skrifa þegar hún er "einstæð" móðir sem liggur í krankheitum og les Ísfólkið til að þurfa ekki að reyna á heilann? Ég hef ekki haft orku í að hanga á netinu eða horfa mikið á sjónvarpið en ég afrekaði þó að sjá batsjelorinn í gær. Það var gaman. Ég held með þeirri sem sagði "Steini, þú veist hvað þú átt að gera!" þó ég muni ekkert hver það var. Sú sem sagðist koma sterklega til greina að fá ekki rós... tja... nóg um batsjelorinn sem mátti ekki heita Piparsveinninn en þátttakendur og stjórnendur nota samt íslenska orðið markvisst.

Eiginmaðurinn er búinn að vera á flandri með kúbverskum ráðherrum en ég endurheimti hann seint í gærkvöldi, hafði hann heimboð til Kúbu og ekta Havanavindla í fórum sínum. Minn bíður áramótanna.

Ég vil vekja athygli á að ég skráset merkileg móment í lífi sonar míns, hann á hlekk hér til hliðar. Sko mamma, ég er búin að blogga fullt í vikunni.

Nú ætla ég að fara og segja nei við sameiningu sveitarfélaga í Ölfusi og Flóa.

Á ferð minni um bæinn áðan sá ég verslunarstúlku terrorisera gamlan mann til að kaupa handa henni blóm, börn á leið heim úr skóla, fjúkandi laufblöð og þorpsrónann slagandi.

Karníval eru snilldarþættir. Ég missti reyndar af síðasta þætti í fyrri seríunni, getur einhver sagt mér hvað gerðist?
Dáldið seint... ég veit.

Það kviknaði hjá mér smá pæling þegar ég las færslu hjá Hildigunni þar sem hún var að velta fyrir sér hvernig linkalistinn liti út eftir tíu ár.

Ætli ég verði enn að blogga eftir tíu ár?
Eftir tíu ár verð ég 41 árs. Ég á frekar erfitt með að sjá fyrir mér að fína frúin sem ég verð, setjist niður milli kvenfélagsfunda og tedrykkju til þess að blogga, samt eru margir bloggarar sem ég les að nálgast fertugt eða þegar orðnir það.

Ég var reyndar rétt í þessu að fatta að ég átti tveggja ára bloggafmæli fyrir tveimur dögum og akkúrat þá var ég í feiknastuði. Mér finnst þetta enn gaman og á meðan svo er þá mun ég halda þessu áfram, enda er blogg í eðli sínu sjálfhverft.

Ég á ekki jakkaföt.
Ég er aðeins yfir kjörþyngd.
Ég er nær því að vera ljóshærð en dökkhærð.
Ég er 158 sentimetrar á hæð.
Ég er kona.
Ég á ekki séns.

Ætli það sé ekki best að ég hendi mér í sjóinn.

Þið músíkölsku lesendur!
Hvar fæ ég létta og skemmtilega bók til að rifja upp nótnalestur?
Ég hef ekki lesið nótur síðan ég var barn en langar óskaplega til að byrja aftur.

Ég missti röddina á kóræfingu í gær.
Í dag er einhver kvefdrulla að skríða í mig.
Á laugardag á ég að syngja opinberlega í fyrsta skipti í mörg ár.

Einhver fleiri ráð en sólhattur og c vítamín?

Þetta sBaugsmál er orðið hið undarlegasta og eiginlega til vansa fyrir alla sem að því koma en bojoboj hvað það hefur mikið skemmtanagildi.
Ég get ekki beðið eftir bókinni hennar Bónínu*.

*Uppnefni þessu þjófstal ég frá ágætum bloggara og vona að ég fái ekki skömm í hattinn fyrir.

Mig dreymdi draum.
Ég var að hafa mig til fyrir Franz Ferdinand tónleika þegar ég fékk þær fréttir frá gamalli skólasystur sem starfaði hjá kærunefnd bloggara að einn slíkur hefði margoft kært mig en kærunni alltaf verið vísað frá sem mesta bulli og vitleysu. Bloggarinn hataði mig hins vegar heitt og innilega og fór ekki dult með það á bloggsíðunni www.ljufa.blogspot.com. Hann hafði semsagt, mér til háðs, tekið upp nafnið mitt að viðbættum fáeinum tvöföldum vöffum og opnað eigin síðu, ári eftir að ég byrjaði. Hann (því þetta var svo sannarlega karlmaður) skrumskældi allar færslur mínar á sinni síðu og vann að því hörðum höndum að fá einkarétt á urlinu mínu. Ég þekkti ekki ástæðurnar fyrir þessu einelti, líklega leiddist honum bloggið mitt bara svona óskaplega. Ég missti af tónleikunum þar sem ég fattaði að þeir voru í öðru landi og að ég átti ekki miða.
Kannski er ekki hollt að lesa Pratchett fyrir svefninn.

Undur og stórmerki áttu sér stað í dag! Fúla konan í búðinni brosti! Og eins og það sé ekki nóg þá grínaðist hún og hló líka!!!
Mér brá svo að ég fékk harðlífi!