Ég er ógislega fúl yfir að fá ekki að vera með á Mikka. Á einhver dyggur lesandi minn hauk í horni þar? Ég er nefnilega búin að senda þeim póst og fæ engin viðbrögð. Plís, ekki skilja mig svona útundan.

Ég var mjög taugaveikluð í gær og það ástand varði í u.þ.b. tvo tíma eftir að síðasta færsla var rituð. Það kemur fyrir á bestu bæjum að bloggarar þurfa að pissa og ég er þar engin undantekning. Sem ég var að spúla á mér lúkurnar varð mér litið í spegilinn og hvað haldiði að ég hafi séð? Helvítis fluguskrímslið sat í mestu makindum á skyrtunni minni, rétt neðan við hálsmálið. Hefur sjálfsagt verið að bíða færis að bíta mig á háls og drekka úr mér allt blóð. Ég sá mér þann kost vænstan að grípa salernispappír og ná kvikindinu, fyrst slapp hún við pappírinn en með ótrúlegri þrautsegju tókst mér að handsama óvættina. Ég var reyndar fyrr um daginn ítrekað búin að reyna að slá hana með bókinni minni(sem m.a.o. er 734 síður og því nokkuð farg fyrir meðal flugu)en hún færði sig bara undan í mestu makindum og slapp því við hvert einasta högg. Ég meina... það var ekki eins og hún væri að fljúga í burtu heldur labbaði hún bara eins og hún væri á skemmtigöngu á fallegum sumardegi (sem var reyndar raunin). En ég var víst komin að þessari örlaga stundu þegar ég stóð með kvikindið vafið inn í klósettpappír. Mér fannst ég vera almáttug þar sem ég hafði örlög hennar algjörlega og bókstaflega í hendi mér. Án nokkurrar eftirsjár kreisti ég pappírsvöndulinn af öllum lífs og sálar kröftum og ég held að ég hafi rekið upp hlátursroku um leið. Hvað haldiði að hafi svo gerst? Þú gast rétt (rokkprik fyrir þann sem fattar hvaðan þetta tilsvar er komið), mér rann kalt vatn milli skinns og hörunds þegar ókindin ætlaði að fara enn eina skemmtigönguna og með hryllingsópi kuðlaði ég vöndlinum saman aftur, fleygði honum í salernið og sturtaði niður. Þegar ég kom náföl og í mikilli geðshræringu fram í sal þá mættu mér undrandi og jafnvel óttaslegin andlit gestanna sem höfðu fram að því gætt sér á kaffi og síldarbrauði og höfðu ekki grun um að það væri nokkuð misjafnt á seyði. Það er alveg á hreinu að ég ætla sko ekki að lyfta lokinu á salerninu framar, ég verð bara að halda í mér ef nauðsyn krefur.
Ég hlýt að eiga mér ókunnan fjandmann, fjölkunnugan ofan í kaupið.

Þegar ég var búin að vinna fór ég á videoleigu og tók "Exorcist: The Beginning" en í henni eru einmitt skemmtileg atriði þar sem flugur og lirfur skríða út úr kýlum á fólki og svona. Afar gáfulegt.

Ég er stödd í Golfskálanum akkúrat núna og er orðin gjörsamlega PARANOID. Lítið flugukvikindi eltir mig um allt hús og þráir greinilega ekkert heitar en að skríða inn í mig. Þegar ég var helmingi yngri, dreymdi mig einu sinni að fluga skriði út úr kýli á olnboga mínum, umkringd hvítu slími. Hún reyndi svo ítrekað að skríða inn í mig aftur og ég man ekki hvernig eða hvort draumurinn hélt áfram. Er martöðin að rætast? Ég er búin að sprauta flugnaeitri út um allt og mig klæjar bókstaflega allsstaðar. Þetta er eflaust meinlaust kvikindi og það er fjári óþægilegt að kippast við í hvert sinn sem ég sé eða heyri í flugu því að það er allt morandi í þeim hérna.
Ó, það er bíll að renna hér í hlaðið... þrír menn í hvítum sloppum stíga út og einn þeirra heldur á hvítum jakka með óvenjulöngum ermum. Hvað skyldu þeir vilja?

Eiginmaðurinn stal tölvunni minni í nokkra daga og ég nennti ekki að blogga á risaeðluna sem leggur undir sig stofuna.

Þorpið segiði?
Ég er búin að vera hér síðan í byrjun júní, til að byrja með bjuggum við leibbalingur hjá tengdó og það var, skal ég segja ykkur, algjört lúxuslíf. Morgun-, hádegis- og kvöldverður framreiddur daglega og heitur pottur í kaupbæti. Lingurinn lærði að synda á hverjum morgni og að ríflegum hádegisverði loknum, stjórnaði ég honum og öðrum villingum á leikjanámskeiði. Þann 16. júní (sem er m.a.o. afmælisdagurinn minn) fengum við höllina afhenta. Öðru leikjanámskeiði, tveimur gæsapartýum, tveimur brúðkaupum, sumarfríi og heilmikilli vinnu í Golfklúbbi Þorlákshafnar síðar, eru enn milljón kassar óuppteknir, engin húsgögn eru komin í borðstofuna, hillur vantar í bílskúrinn, múrviðgerðir á húsinu eru enn ekki hafnar, enn hefur ekki verið borið á sólpallin en ljósi punkturinn er að ég á fína, mjúka stóla úti og grill í lagi. Kemur það einhverjum á óvart að við ætlum að vera heima um helgina?
Næst skal ég segja ykkur meira frá því hvernig það er að búa í Þorpi Satans (?).

Hvaða óargadýr át kommentakerfi Uppglennings?

Ég er komin heim, ógeðslega brún og feit eftir fríið. Ég er of þreytt til að blogga að ráði núna en bæti úr því á morgun (ef ég nenni). Kötturinn er enn lifandi og ég skipaði manninum mínum að fara í bæinn og kaupa garðhúsgögn. Get ekki alveg gert upp við mig hvort ég eigi að grilla silung úr Frostastaðavatni eða lambalærissneiðar úr Nóatúni í kvöld. Lofa að láta vita hvað verður ofan á. Nú ætla ég að fá mér frostpinna.

Ég hef ekki verið sérlega dugleg að blogga að undanförnu en það á sér allt eðlilegar skýringar. Ég ætla ekki heldur að vera dugleg núna, vildi bara láta ykkur vita að nú skal haldið á vit ævintýranna norðan heiða og að netsamband er örugglega ekki til staðar í Barbaríu. Það getur vel verið að ég segi ykkur frá lífinu í Þorpinu þegar ég kem heim. Eða ekki.

Þarf að segja eitthvað meira?

Um helgina naut ég þeirra forréttinda að vera viðstödd brúðkaup þessara heiðurshjóna. Til hamingju kæru vinir!

Svakalega er þetta stutt frá okkur.

Uppáhaldið mitt. Keypt á Duran Duran hátíðinni í Sjallanum.

Ég man nú ekki hvaðan þessi kom, hef líklega keypt hana í einhverri plötu- eða bókabúð.

Hátíðin þót ti takast svo vel á Traffic að ástæða þótti til að halda aðra slíka í Sjallanum á Akureyri. þangað fór ég alein og skemmti mér konunglega. Wham hátíðin var ekki jafn vel heppnuð og aðgöngumiðinn ekki líkt því eins flottur.

Mig minnir að ég hafi fengið þessi póstkort á tíu ára afmælisdaginn.

Tímabundið þoli ég ekki fólk sem er að fara á djúran djúran tónleika, þó aðeins tímabundið.
Það er bannað að monta sig í kommentakerfinu mínu yfir að vera að fara.

Að lifa er að þrífa skít. Það er a.m.k. tilfellið hjá mér þessa dagana.

Betra er seint en aldrei!

Beggi fattaði júró færsluna mína þann 14. júní. Vel af sér vikið!

Ég er að niðurlotum komin vegna fyrirtíðarspennu (eða bara almennrar geðvonsku, er ekki alveg viss hvort það er, f.t.s. hljómar bara betur þar sem ég er kona og við megum víst aldrei vera óhressar nema þetta eina skipti í mánuði. Btw, heyrði einhver fréttina um Rússana sem eru víst á hröðu undanhaldi undan lífinu? Mér varð svolítið illt í geðinu þegar greint var frá meðalaldri karlmanna en hvergi var minnst á konur. Mér finnst ég alltaf vera að heyra einhver svona dæmi þessa dagana. Svona eins og með hjartamagnylið (eða hvað það nú var) sem dregur úr líkum á hjartaáföllum hjá körlum en enginn veit ENNÞÁ áratugum seinna hvaða áhrif það hefur á konur. Maður gæti sagt skítt með það ef konur væru bara innan við 10 % jarðarbúa en við erum víst aðeins fleiri en svo. Fokkíngs kallaveldi alltaf hreint!) en vona að folaldalundin sem ég er að fara að elda og ítalska eðalvínið sem okkur tókst að geyma í þrjá mánuði, hressi mig við.

Hróður Hesta-Jóa hefur borist víða.

Pétur Pétursson fær hrós dagsins í dag.

Nú ætti Hildigunnur að geta tekið gleði sína á ný, ég er nefnilega rassaður bloggari frá og með deginum í dag.

Við erum flutt. Þvo, taka upp úr kössum, sparsla, mála, vinna, éta, sofa. Þetta er það sem líf okkar snýst um þessa dagana. Kisa tekur ekki þátt í vitleysunni og neitar að koma undan sólpallinum þrátt fyrir loforð um soðinn fisk og kjúkling. Hungrið hlýtur að knýja hana út einn góðan veðurdag.

Þakka ykkur annars fyrir kveðjurnar. Og nei Einar, afmæli lýðveldisins og Johnnys hefur ávalt fallið í skuggann af mínu.

Jæja, vildi bara kasta á ykkur kveðju, vinnan bíður.

Merkisatburðir hafa átt sér stað í höfuðborginni, rétt fyrir kvöldmat í gær fæddist lítil stúlka sem hefur verið beðið með óþreyju og sú er sko náskyld mér.
Velkomin í heiminn litla kríli!
Hjartanlegar hamingjuóskir til fjölskyldunnar, get ekki beðið eftir að hitta ykkur öll.

Ég deildi rúmi með roðamaurum í nótt.

Þetta er að bresta á. Eldhúsið og stofan eru að stórum hluta ofan í kössum sem við ætlum að taka með til Sataníu á eftir. Ég á bara eftir að koma hingað heim til að tína saman drasl og þrífa, það er ekki einu sinni víst að ég eigi eftir að sofa hérna aftur. Blendnar tilfinningar.

Lítið verður bloggað næstu vikuna en ég vil þó minna á að ég tek við afmæliskveðjum þann 16. júní. Bannað að gleyma.

Jæja, ég lifði fyrstu vikuna af.

Í kommentakerfinu eru uppi vangaveltur um hvað og hvers vegna Þorp Satans er. Í u.þ.b. hálftíma fjarlægð frá höfuðborginni er lítið sjávarþorp sem heitir Þorlákshöfn og þangað er ég að flytja með allt mitt slekti eftir nokkra daga. Þessir flutningar leggjast bara ágætlega í mig og ég lofa því að það er algerlega af fúsum og frjálsum vilja sem ég yfirgef höfuðborgarsvæðið. Þeir sem vilja fræðast betur um þetta er bent á að skoða færslu frá 18. mars 2005.

Eitthvað verð ég að hafa mér til dundurs þarna í Sataníu svo ég tók að mér að kenna börnum að leika sér í fáeina tíma á dag. Þetta er vissulega töluverð áskorun því að mitt eigið eintak er frekar meðfærilegt og ég er ekki alltaf viss um hvort ég hafi sérlega gaman af börnum. Eða jú. Kannski. Veit ekki. Ég þarf a.m.k. að sigrast á ýmsu hjá sjálfri mér til að þetta gangi upp og það er bara gott. Ég þarf líka að tala rosa hátt, stundum, það er svolítið erfitt því að ég er ennþá alltaf með hor og hæsi, líklega frjóofnæmi.

Nú sit ég heima í Hafnarfirði og er að reyna að mana mig í að byrja að pakka. Mér finnst það pínu súrt því að mér líður vel hér og saga litlu fjölskyldunnar er nátengd íbúðinni; fyrsta íbúðin, fyrsta barnið, fyrstu kettlingarnir, fyrsta hjónabandið o.s.frv. Ég vona bara að það verði ekki taka tvö á öllu þótt við séum að kaupa okkur húsnæði í annað sinn.

Það gleður mig ákaflega að það skuli vera líf í kommentakerfinu mínu þótt ég sé fjarverandi.
Ég er byrjuð að vinna í Þorpi Satans og er algjörlega upp á aðra komin hvað netið varðar, líklega verður það viðvarandi ástand fram í seinni hluta mánaðarins (eða hvað Litli?) en ætli ég reyni ekki að heilsa upp á ykkur þegar ég mögulega get, á sko helgarfrí og allt, a.m.k. stundum. Svo lofa ég að verða dugleg þegar ég er flutt og nettengingin komin í lag.
Af mér er það annars að frétta að ég er enn með hor og það er leiðinlegt. Ég er búin að tala með skríplarödd í mánuð og lagast bara ekki neitt. Er þetta löglegt?
Leibbalingurinn verður sex ára 9. júní og tekur við hamingjuóskum í kommentakerfinu (mínu eða hans, þær komast örugglega til skila).

Ég get svo svarið það! Það er bara allt komið í háaloft á barnalandi!!!

Þá er hann loksins runninn upp, dagurinn sem allar mæður óttast og hlakka til í senn, dagurinn sem börnin verða stór og halda sína dularfullu leíð út í lífið. Litli snúðurinn minn er nú farinn í leikskólann í allra síðasta sinn. Hann ætlar að byrja í skóla í haust.

Að sjálfsögðu fá allir froskaís í tilefni dagsins!

Ég má til með að benda ykkur á skemmtilega síðu.

Er virkilega enginn sem fattar þarsíðustu færslu?
Eða eru bara allir hættir að lesa?

Ég var næstum því búin að skrifa ótrúlegan aulabrandara á síðu einni hér í bloggheimum en hætti við þar sem ég óttast útskúfun. En Guð hvað ég get verið fyndin.

Já, finnst ykkur ég hafa verið lengi í burtu?
Ég skal segja ykkur það að ég lenti í því svakalegasta partýi sem hugsast getur.
Við ókum í sveitina í björtu og fallegu haustveðri og var okkur að sjálfsögðu tekið með kostum og kynjum er við komum á áfangastað. Var þar samankominn stór hluti fjölskyldu minnar og fleiri til. Í sakleysi okkar settumst við fyrir framan kassa nokkurn er sjónvarp nefnist og var hugmyndis sú að horfa á hið margumrædda Júróvisjón en margt fer öðruvísi en ætlað er. Norsku glysrokkararnir höfðu rétt lokið sér af á sviðinu er við skyndilega heyrðum ógurlegan dyn og áður en við vissum af var búið að geisla alla þá sem eldri eru en tuttugu vetra upp í hið svaðalegasta partý sem vitað er um. Þetta partý hefur staðið svo lengi að upprunalegu gestirnir eru löngu dauðir en í þeirra stað tæta og trylla barnabörn og barnabarnabörn þeirra um Vetrarbrautina í leit að glamrokksaðdáendum, stelandi gestum úr öðrum samkvæmum í von um að þeir eigi áfengan drukk. Markverðustu atburðirnir voru þegar ég lenti í hóstakeppni við veiru (?) nokkra og tapaði með glæsibrag og eins var mágur minn lúbarinn er hann spurði kvenkyns veiru eina hvort hún hefði gerst svo fræg að koma til Belgíu. Bróðir minn gerði vísindalega könnun á uppruna þeirra geimveira sem þarna voru samankomnar og niðurstöðurnar voru á þá leið að flestar voru þær af norskum uppruna (Parísardaman hafði rétt fyrir sér með upprunan en það vantaði bara eitt i í spurninguna svo að hún negldi þetta ekki alveg). Það var svo klukkan átta í morgun sem við gátum platað Þrumuguðinn til að geisla okkur heim og ég ver að segja að það er loksins byrjað að renna af mér (þar með hafa Anna og slr líka nokkuð til síns máls) sem betur fer því að börnin eru búin að vera í reiðuleysi síðan á laugardag. Nú held ég að það sé kominn tími til að leggjast í bælið og taka timburmönnunum fagnandi. Á einhver verkjatöflur? (Þar til nú hafði þessi síða ekki verið uppfærð síðan laugardaginn 21. maí og þar með fær bloggvörðurinn líka stig)

p.s. túttunum hér að ofan stal ég af þrándheimskri geimveiru.

p.s.s. hvernig fór Júróvisjón eiginlega?

Ég er á leiðinni í júrópartí í sveitinni. Áfram Noregur, Sviss og Moldavía!

Af hverju þurfum við blóraböggul?
Það keppast allir við finna sökudólg í dag. Sumir kenna fötunum hennar Selmu um úrslitin, aðrir því að lagið hafi verið vont og enn aðrir vilja meina að Selma hafi einfaldlega sungið illa eða að dansinn hafi verið hræðilegur. Þetta angrar mig, lagið var ágætlega flutt og búningarnir komu þokkalega út á sviðinu. Kannski hafa aðrar Evrópuþjóðir einfaldlega ekki sama tónlistarsmekk og við eða kannski er þetta bara helber klíkuskapur en ég vil samt benda á hina þokkafullu flytjendur Slóveníu og Póllands sem urðu líka að lúta í lægra haldi. Slóvenska lagið kom mér eiginlega mest á óvart í gær og ég er bara drullusár yfir að það hafi verið skilið út undan í Austur-Júróvisjón.
Æ ég veit ekki hvað ég er að fara með þessu... við erum samt of fámenn til að vera með skítkast út í fólk sem er að gera sitt besta fyrir okkar hönd á erlendri grundu. Verum bara glöð og höldum með norsurum... eða eitthvað.

Gleðibankinn all over again!

Júróvisjónblogg

Austurríki:
Hrottalega klámfengnir mjaltakonubúningar. Hvers vegna í ósköpunum eru Austurríkismenn að syngja á spænsku? Kraftlítið lag sem hefði verið betra ef þau hefðu farið lengra með þjóðlegu áhrifin. Sæt söngkona.

Litháen: Hvað er með augnskuggann og höfuðhnykkina? Hefði verið flottara ef búningurinn væri ekki notaður. Lítil útgeislun og lagið fellur dautt. Flottir lærvöðvar.

Portúgal: Heyrist lítið í söngkonunni, kannski eins gott því að hún er pínu fölsk. Talandi um ljóta búninga. Vibba lag . Steindautt eitís popp.

Moldavía: Mér finnst þetta svolítið skemmtilegt en hefði verið betra sungið á frummálinu. Flottur gæinn með græna gítarinn. Skemmtilegt að hafa eina svona gamla alvöru ömmu með.

Lettland: Góða nótt. Á mörkunum að þeir haldi lagi.

Mónakó: Celine Dion stæling, amk ballaða á frönsku, söngkonan ágæt og lagið svona í skárri kantinum.

Ísrael: Hún nær ekki alltaf tónunum, fáránlegar hnébeygjur í svona kjól. Sílíkonfyllt. GM sagði bakið vanta á kjólinn en það lítur út fyrir að það vanti frekar eitthvað til að halda brjóstunum betur í skefjum.

Hvíta-Rússland: Þú ert að grínast með lúkkið!!! hvenær rífur hún sig úr? OMG! Röddinn sker í eyrun. Fer hún ekki úr meiru? Það hlaut að vera. Minnir á gömlu drottninguna frá Rússlandi sem fór í fýlu yfir því að vinna ekki hérna um árið.

Holland: Ég æli ef þetta kemst áfram. Vá, hún er búin að æfa kókaínkækina hennar Vittneyjar. Talandi um stolin lög. ARG!!!

Ísland: Hjartslátturinn er að sprengja á mér brjóstið. Djöfull er hún kúl! Vantar kannski smá oggu lítinn kraft.

Belgía: Vertu heima Johnny Logan!

Eistland: Var ekki búið að segja Spice girls að vera úti? Væri kannski eitthvað ef það væri einhver kraftur í þeim.

Noregur: Love the outfit! Eins og frægi og ógislega flotti popparinn í fóstbræðrum. Ef Ísland vinnur ekki þá vona ég að þetta geri það. Heyrði þetta lag í dag og hélt að þetta væri eitthvað gamalt og gott frá mínum sokkabandsárum.

Rúmenía: Þessi var greinilega í læri hjá Ruslönu. Breytir því samt ekki að hún er þrususöngkona. Slípirokkarnir áttu að vera heima.

Ungverjaland: Þetta lag finnst mér svolítið skemmtilegt ef hún nær að halda lagi. Rosa Birgittuleg eitthvað. “Ekki er hún Sylvía ógeðslega ljót”

Finnland: Sveittur kall, óttalegur gaulari.

Makedónía: Hvað er eiginlega verið að kvarta yfir íslensku búningunum? Ó, hann er að reyna að ná sæta Grikkjanum frá því í fyrra. Súludansmeyjarnar á bak við hann standa ekki í lappirnar!

Andorra: Hún er ekki jafn svakaleg í framan í myndbandinu. Lagið er hvorki fugl né fiskur þrátt fyrir olíubornu dansarana. Sonur minn tók unaðslega stælingu á dönsurunum.

Sviss: Það er bara eitthvað við hvítklæddar kvennarokksveitir. Cool vibes why don’t you kill me?” Sæt og flink sönkona.

Króatía: Klikkaði slagverksleikarinn er orðinn rosa þreyttur. Lagið gæti samt vel verið verra.

Búlgaría: Óttaleg gufa. Oooo þetta er Lorraine in the rain. Þeir hefðu átt að hafa konu í sturtu á sviðinu. Það hefði getað bjargað miklu.

Írland: Vúhú! Uppáhalds ömurlega atriðið mitt. Strákkjúkklingurinn er eins og ónefndur skólabróðir minn úr MA. Sá er einmitt frægur fyrir sérstakan tónlistarflutning og naumt skammtaðar fiskibollur.

Slóvenía: Þetta er þrælágætt. Minnir að hluta á Ultravox. Smart endir.

Danmörk: Róa sig aðeins í skoppinu. Æ mér hefur aldrei þótt þetta lag skemmtilegt, hvorki í hans flutningi eða annarra.

Pólland: Sko, það eru ekki bara Íslendingar sem senda karlmenn í pilsi í Júró. Þetta er eitt af uppáhaldslögunum mínum í keppninni. Bjútífúl bringa.


Ég spái að þessi komist áfram: Ísrael, Ísland, Moldavía, Noregur, Ungverjaland, Sviss, Slóvenía og Pólland. Svo er spurning með Danmörku og Króatíu.

Ágætur dagur í dag alveg hreint!

Árla morguns ók ég með erfingjann í aftursætinu til Þorps Satans, fyrsti viðkomustaður var grunnskólinn og þar varð drengurinn eftir á meðan ég svipaðist um eftir ákjósanlegum vinnustað. Gott ef ég er ekki bara búin að fá tvær vinnur, störfin eru í sjálfu sér ekkert merkileg en þó ágæt á meðan ég leita að framtíðarstarfi. Drengurinn var svona ljómandi ánægður með skólann og bíður spenntur eftir flutningunum. Ég losnaði við sirka sjö áhyggjukíló þessa þrjá klukkutíma sem við stoppuðum á landsbyggðinni, það er býsna bjart framundan.

Júróvisjón kvöld framundan en ég ætla svo sem engu að spá, geri ráð fyrir að Selma komist áfram og vona að það sama eigi við um lögin frá Póllandi og Noregi. Góða skemmtun í kvöld!

Ég var víst búin að lofa að fara yfir niðurstöður úr prófinu en það verður ekki sérstaklega merkileg yfirferð þar sem ég var svo ruslpóstshrædd að ég gaf ekki upp rétt netfang þegar ég smíðaði prófið. Doppfrid hefur gefið sig fram en Brandur ekki og reyndar hafa fleiri dularfullir karakterar bæst í hópinn s.s. ali (þó ég hafi nú grun um uppruna hans), J-dis, asdfadsf, Tp (held samt að það skýri sig sjálft) og loks gimmó. Gaman væri að heyra meira um ykkur, aðra held ég að ég þekki en það er að sjálfsögðu alltaf gaman að heyra um ykkur líka.
Here goes:

1. Ég á eitt gæludýr, það er kisulóra sem var einhvern tíma skírð Aþena en gengur undir og hlýðir nafninu Kisa.

2. Ég er 158 á hæð og það venst alveg ágætlega skal ég segja ykkur.

3. Ég var líklega 18 ára þegar ég gerðist áskrifandi að kiljum frá Ugluklúbbnum, ég fékk að gjöf einhverjar 10 bækur við inngöngu og þeirra á meðal var ein sem heillaði mig svo að ég hef ekki enn lesið jafn góða bók, þetta var Meistarinn og Margaríta eftir Mikhaíl Búlgakov.

4. Það er stutt síðan ég sagði frá fyrstu kynnunum af War of the Worlds og ást minni á því verki í öllum myndum. Þess vegna sleppi ég því núna.

5. Ég hef aldrei lært ensku í háskóla.

6. Í júlí verðum við eiginmaðurinn búin að vera saman í níu ár, never a dull moment... eða mjög sjaldan a.m.k.

7. Ég hef bara einu sinni farið á stóra tónleika með heimsfrægri hljómsveit. Það var í Kaupmannahöfn í júní 1995, sveitin var The Rolling Stones og þið getið kannski ímyndað ykkur gleði mína þegar risafígúrur úr uppáhaldsbókinni minni blésu upp á sviðinu.

8. Ég hef gaman af ANTM Púnktur!

9. Mig hefur alltaf langað að sitja á kaffihúsi á bökkum Signu, drekka rauðvín og lesa góða bók. Enn á ég það eftir en það hlýtur að styttast í það.

10. Ég var níu ára þegar ég stóð upp á rafmagnskassa í fljúgandi hálku og sleipum pæjustígvélum og beið eftir skólastrætó. Þegar vagninn birtist ætlaði ég að stökkva niður en það tókst ekki betur en svo að hausinn fór á undan og þegar ég bar fyrir mig höndina til að verjast höfuðhöggi þá brotnaði hún.


Verst þykir mér að geta ekki séð hverju þið svöruðuð og hneykslast á eða dáðst að svörum ykkar. Man það næst.

Já, helgin er víst búin en hún var alveg dásamleg. Ótrúlegt að lenda í steikarpotti um miðjan maí. Líkaminn var samt ekki viðbúinn þessu og fyrri daginn heimtaði hann að kappklæða sig, flíspeysa, trefill, föðurland og ullarsokkar, ég get svo svarið að ég var með gæsahúð í andlitinu nánast allan laugardaginn. Þess vegna átti ég engan veginn von á þeirri sýn sem við mér blasti að sunnudagsmorgni, ég var sólbrennd í framan. Það var öllu hlýrra þann daginn, þið vitið hvernig það er í sveitinni, þá er ekki stuttbuxnaveður heldur brjóstahaldaraveður. Þannig var það.
Kjötið var gott og rauðvínið enn betra og að vanda tók ég lagið með góðu fólki. Ljómandi gott alveg.

Ég er komin og farin. Sjáumst eftir helgi.

Af viðráðanlegum orsökum hef ég afráðið að skreppa í sveitina og kem ekki aftur fyrr en á föstudag eða laugardag. Ég verð líklega netsambandslaus svo að ég vona að þið njótið frelsisins á meðan. Kommentakerfið mun hins vegar verða opið eftir sem áður og ég hvet ykkur öll til þess að nota það óspart.

Au revoir.

Djöfull er ég eitthvað hress á kantinum í dag! Brúnkukremið er komið á sinn stað en staðurinn sá er kannski ekki alveg sá sem ég valdi sjálf. Skítt með það. Ég er að spá í að fá mér strípur fyrir helgina... ég meina, hvernig er hægt að mæta á Skímó ball með engar strípur???

Nú ætla ég að blasta FM í botni og hanga á spjallinu á barnalandi. Trúi þessu hver sem trúa vill, ér náttla ógisla hress á kantinum!!!

Ég hef lengi ætlað að koma því á framfæri að mér finnst 'Allt í drasli' æðislegur þáttur. Held að það hafi tekist núna.

Ég er búin að kljást við kverkaskít og slappleika um helgina, fór í grillveislu og borðaði hálft heimaslátrað og heimakryddað lamb, það var gott. Var rétt í þessu að koma úr apóteki og stúlkan sem afgreiddi mig var eitthvað svo óskaplega væn og góð. Kannist þið ekki við það hvað afgreiðslufólk getur glatt mann ótrúlega mikið með smá notalegheitum? God, held að ég sé búin að lesa of mikið af spjallinu á barnalandi.

Mér þótti pólska júróvisjónlagið skemmtilegt.

Ég á eftir að taka saman niðurstöður úr prófinu, geri það einhvern næstu daga. Furðulegir karakterar að sniglast þarna, þekki suma en aðra ekki og skora á Doppfrid og Brand að gefa sig fram.

Bið að heilsa.

Hvað þykist þú vita?

Taktu prófið!

p.s. það þarf ekki að gefa upp raunverulegt netfang, hvaða bull með @ merkinu hleypir ykkur inn í prófið.

Allt að gerast núna, útborgunardagur og svona. Ég er búin að panta mér tíma í klippingu í dag á stofu sem ég hef aldrei prófað áður, spennandi, ekki síst í ljósi þess að ég hef ekki verið klippt síðan í september. Að þessu loknu ætla ég að gera mér ferð í Skífuna og kaupa tvo miða á Franz Ferdinand, vá hvað ég hlakka til!

Mæli með því að allir horfi á fasteignaþáttinn á skjá einum í kvöld og annað kvöld því að íbúðin mín verður sýnd annað hvort kvöldið, hún er ótrúlega fín og góð og kostar bara 14, 9 spírur!

Mitt fyrsta verk í nýju húsi verður að setja upp myrkvunargluggatjöld í svefnhergin, þegar manneskja af mínu sauðahúsi er farin að sofa þrjá til sex tíma á nóttu þá er eitthvað mikið að. Nú er ég t.d. þurr í augunum, hás, lystarlaus, með vöðvabólgu og ónot í höfði, allt vegna svefnleysis. Ljósið í myrkrinu (eða ætti ég kannski að segja myrkrið í ljósinu) er iPodinn minn, hann hefur nú í tvígang svæft mig. Ég trúi ekki að mér hafi tekist að gleyma lækningarmætti tónlistarinnar. Það ættu að vera mannréttindi að eiga geislaspilara og góða diska. Þessi færsla er að leysast upp í væmni dauðans... eða eitthvað.

Ég gleymdi... ég fæ ********* af því að hlusta á þetta band. Pant fara á tónleika!

Ég held að Ásdísi Höllu Bragadóttur hafi komið á óvart að vera boðið starf í Byko, hún er a.m.k. mjög hissa í framan.

Erum við ekki komin út á dálítið hálan ís?

Við iPod hjóluðum út í sveit í kvöld og ég söng hástöfum fyrir hann og mann sem við mættum, held að honum hafi þótt ég skrítin en það er allt í lagi af því að ég veit að ég er það. Ég er ekki í jafn góðu formi og ég hélt, smá brekkur reyndust mér ofviða, ég sem hjólaði daglega upp Oddeyrargötuna á mettíma. Ég átti von á að iPod þyrfti að kalla út björgunarsveit en að lokum komst ég þó heim, köld og hrakin og viðurstyggilega þyrst. Úff, ég sem hef svo háleitar hugmyndir um hjóltúrana í Þorpi Satans og nágreni... sem minnir mig á að fyrrverandi tilvonandi kaupendur höfðu ekki kredit svo að þessi gersemi er enn í boði.

Ég er gjörsamlega búin eftir hreyfinguna í hreina loftinu (ekki má gleyma handahlaupinu sem ég mátti til með að sýna syninum í einhverju montkasti, ég hélt að innanlærisvöðvarnir myndu rifna, veit ekki enn hvernig mér líður í bakinu. Hvenær gerðist þetta eiginlega? Ég sem var fimmtán í gær!) svo að ég ætla að hypja mig í háttinn, bless.

Elskulegur eiginmaður minn fékk leyfi til að fara á flugsýningu í Þýskalandi um síðustu helgi með því skilyrði var að hann keypti eitthvað fallegt handa spúsu sinni í ferðalaginu. Það er skemmst frá því að segja að ég sit við tölvuna með nýja ipodinn minn og alla geisladiskana mína dreifða í kring um mig og hleð niður tónlist eins og snaróð. Það næst örugglega ekki samband við mig á næstunni því að ég verð alltaf úti að hjóla með músík á fullu blasti. Sjáumst næsta vetur.

Hvað kom fyrir kjötið?

Hvernig stendur á því að allt kjöt sem maður kaupir kryddað eða marinerað er brimsalt og nákvæmlega eins á bragðið, hvort sem það er lamba- eða svínakjöt, læri, fillet eða hnakki, rauðvíns- eða koníakslegið, villijurta- eða Heiðmerkurkryddað (sem er víst villijurtakrydd), verkamannaútgáfa úr Bónus eða lúxusútgáfan í Nóatúni? Þetta er bara glæpsamlegur viðbjóður. Ég held að það séu ekki nema tvö ár síðan þetta var öðruvísi, við keyptum stundum rauðvínslegna helgarsteik frá KEA og þótti ákaflega góð þar til ÞEIR fóru að leggja hana í saltpækil. Svo er ómögulegt að elda þetta kjöt þokkalega, þetta soðnar einhvern veginn og tekur óratíma í eldun. Mér þykir óskaplega vænt um kjöt, sérstaklega það sem fer í magann á mér og þess vegna er ég hreint út sagt miður mín yfir þessu. Eru kjötiðnaðarmenn í einhverju allsherjar samsæri? Er þetta þeirra vopn í byltingunni? Ég veit að einhverjir lesendur síðunnar hafa aðgang að innsta hring og óska þess að þeir leiti skýringa á þessu hrottalega athæfi.
Verði ykkur að góðu.

Ókei! Rétt' upp hönd sem hafa borðað höfrung?
(Hvernig er bragðið?)

Ég má til með að blogga pínu núna vegna þess að ég Á að vera að gera annað.

Íbúðin okkar fór í sölu á mánudag og var svo gott sem seld á miðvikudag en endanleg niðurstaða fæst rétt fyrir mánaðarmót. Ef allt gengur að óskum verðum við heimilislaus í mánuð og hvar er betra að vera heimilislaus en í sól og sumaryl? Ég hlakka óskaplega til að losna við nágrannana í kjallaranum, full dag og nótt og gera ekki annað en að rífast og stynja. Óþolandi pakk! Bjakk!

Ég var að kíkja á komment við eldri færslur hér og sá að sum hafði ég aldrei séð áður, hvað þá svarað. Biðst afsökunar ef einhver þarna úti er nú með blæðandi undir af mínum völdum.

Ókei, nú verð ég að halda áfr...

Ég held að þessi síðasta færsla sé sú leiðinlegasta sem hér hefur verið rituð.
Halelúlja.

Svaraði loks fyrirspurnum á snillasíðunni. Sorrý, ég bara gleymdi mér.

Var að koma af samkomu. Gæti skrifað neimdropp blogg dauðans en nenni því ekki. Góða nótt.

Það er svo skemmtilegt við þetta frásagnarform að maður er alltaf að uppgötva nýja bloggara, “uppgötva” er kannski orðum aukið því að suma hef ég lesið í marga mánuði án þess að hlekkja á þá. Bætti úr þessu og gott betur, henti líka út aumingjabloggurum og öðrum sem ég er löngu hætt að lesa.

Ég tók æðiskast á heimavígstöðvunum í dag en það hafði ekkert að segja, bakaði pönnukökur í staðinn og það var mun vinsælla. Af hverju talar maður um að baka pönnsur þegar þær eru í raun og veru steiktar?

Ég held að menn og konur séu ekki á einu máli um örlög bloggheims. Þetta hlýtur að skýrast.

Við skruppum í þorp Satans og skrifuðum undir í vikunni og litla krúttlega íbúðin okkar verður auglýst eftir helgi, allir að bjóða í hana.

Vegna undangengis slappleika bloggheims hef ég leitað svolítið á önnur mið og það er skemmst frá því að segja að ég algerlega heilluð af umræðunum á barnalandi. Ekkert endilega samt af því að mér þyki allar sem skrifa þar svo gáfaðar og gefandi manneskjur. Gaman væri að heyra ykkar álit. Punktur.

Er bloggheimur dauður eða bara smá stíflaður?

Tilgangslausasta blogg í heimi.

Herra Edet eða Sunnanvindur?

Ég held að ég hafi verið að kaupa skemmtilegustu plötu í heimi í dag. Ég dansa og skoppa og syng og hlæ, svei mér ef ég hef ekki yngst um einn og hálfan áratug, vildi óska að ég gæti spilað þetta fyrir allan heiminn því þá væru allir í stuði og enginn í stríði.

Föstudagur, apríl 02, 2004

Mig langar ótrúlega til að Borgarholtsskóli vinni Gettu Betur.

Þetta skrifaði ég í fyrra og eiginlega er ég að vissu leyti næstum því sama sinnis núna. Held samt líka með MA af því að það er gamli skólinn minn en mér finnst Borgóliðið bara svo skemmtilegt og hef lítið fylgst með MA liðinu. Ég verð að minnsta kosti ekki fúl yfir úrslitunum í þetta skipti.

Þakka ykkur fyrir hlýlegar hamingjuóskir, það veitir ekki af þeim þegar maður er í þann mund að flytja í rokrassgat úti á landi.

Getraunin veldur því að kommentakerfið mitt logar í skemmtilegheitum svo að ég tími varla að greina frá úrslitum. Kannski ætti ég samt að gera það áður en þið flytjið mig út til Færeyja (þó það sé örugglega fínt að búa þar).
Foreldrar mínir búa reyndar næstum í Vogum eða á mörkum Vogahverfisins í Reykjavík þ.e. á Langholtsvegi. Ég bý nánast í miðbæ Hafnarfjarðar. Ég er allt frá 12 mínútum og upp í hálftíma að keyra þangað, fer eftir umferðinni. Ég tók tímann frá bæjarmörkum tilvonandi heimabæjar og heim til foreldraminna í töluverðri umferð á laugardegi. Aksturinn tók 34 mínútur.
Það er skemmst frá því að segja að ekkert ykkar svaraði rétt svo að ég hef ákveðið að hella aðeins í þann sem komst næst því þegar hann kemur og heimsækir mig, með því skilyrði að hann komi með gítarinn og haldi smá tónleika, hvernig líst þér á það Leifur?

Þið eruð svo öll guðvelkomin í kaffi til mín þegar þið eigið erindi til þorps Satans aka Þorlákshafnar.

Hér má svo sjá myndir af slotinu, það eina sem ég ætla að gera innan dyra er að mála smá.

Ég er að hugsa um að bjóða upp á nýja getraun. Þeir sem vita svarið nú þegar eru beðnir um að sitja á strák sínum. Fyrir rétt svar fæst kippa af hálfslíters Carlsberg. Hvert erum við að flytja í sumar?

Þetta er búið. Við erum að eignast 140 fm einbýlishús og 60 fm bílskúr. Úti á landi. Fyrir sama verð gætum við keypt okkur skítsæmilega blokkaríbúð í gúlaginu í Hafnarfirði. Ég er 15-20 mínútur að keyra héðan og heim til foreldra minna. Eftir flutningana verð ég 40 mínútur að keyra á milli. Landsbyggðin rokkar!

Samningaviðræður eru í fullum gangi.

Eins gott að ég er hætt að reykja, annars væri ólíft nálægt mér núna.

Ég er búin að fá ógeð á myndinni sem var í prófílnum mínum og langar að setja aðra inn en virðist ekki með nokkru móti hafa getu til að búa til svona netslóð. Anyone?

Sambíóin bjóða mér öðru hvoru að sjá forsýningar á hinum og þessum myndum fyrir spottprís, nú síðast fékk ég boð á Ring 2. Sénsinn að ég þori að sjá þessa mynd í bíó! Fyrri myndina horfði ég á í rúminu um hábjartan dag og ég skal segja ykkur það að ég hef sjaldan orðið jafn hrædd í lífinu en samt fór ég beint út á leigu og tók Ringu 2 (japönsku útgáfuna), mér fannst hún bjánaleg. Ég get líka sagt ykkur það að ég á pottþétt eftir að horfa á Ring tvö en það verður gert á björtum degi um hásumar. Af hverju er ég að þessu?

Út fyrir endimörk alheimsins!!!
Húsnæðismál eru okkur hjónum hugleikin þessa dagana en það er með þetta eins og flísarnar á baðherberginu að við erum ekki sammála um nokkurn skapaðan hlut. Þetta gekk svo langt að við ákváðum að salta þessi mál í bili eða skilja ella. Við ákváðum samt að gera lokatilraun til að ná sáttum og skoða hús sem ég hef hingað til ekkert viljað með hafa. Það er skemmst frá því að segja að húsið fer okkur ótrúlega vel og nú bíðum við með öndina í hálsinum. Það ætti að koma í ljós fyrir helgina hvort við munum flytja út fyrir endimörk alheimsins eða hírast áfram í allt of litlu húsnæði og klóra augun hvort úr öðru.

Nenni ekki getrauninni lengur enda nánast komið rétt svar, tréð góða hristi sig og hellti gulli og silfri yfir Öskubusku, hirðþjónninn á ballinu tilkynnti að dansinn mætti byrja og hljómsveitins brast í Dónárvals (minnir mig). Muniði ekki eftir þessu? Þetta var tvöfalt albúm, á hinni plötunni voru þær Rauðhetta og Mjallhvít. Ég hélt að þetta væri klassík.

Erna, þú ert orðin ansi heit í getrauninni en svarið mætti vera eilítið nákvæmara. Geturðu komið því við?

Mig minnir að ég hafi verið með svona mini getraun í gangi hérna en undirtektirnar eru ekkert gríðarlegar, er samt að spá í að láta nýja vísbendingu flakka. Hún er svona:

Tréð góða, hristu þig...

Újé!!!

Tvær fyrirsagnir á einum degi! Hvar endar þetta eiginlega?
Ástæðan fyrir þessari fyrirsögn er samt ærin, ég var að skipta um ummælakerfi. Líklega hafa einhverjir tekið eftir því að Blogger er búin að vera mjög tregur síðustu daga og nánast ómögulegt að skilja eftir viðbrögð á síðum þeirra sem nota innbyggða systemið. Ég var búin að fá nóg og ákvað að reyna aftur að setja inn haloscan og viti menn, nú eru þeir farnir að setja kerfið upp fyrir mann, ekkert svona "klippa / líma" vesen. Algjörlega aulahelt!

Mig dreymdi að ég væri berleggjuð í pilsi. Ég var ótrúlega loðin á löppunum, við erum að tala um síðan feld folks! Ég ákvað að skipta yfir í buxur til að fela skankana. Hvað þýðir þetta eiginlega?

Dýrkeypt Noregsferð?

Ég horfði loksins á ædolið í gærkvöldi. Skil ekki alveg hvaða sérmeðferð Heiða fær stundum hjá dómurunum, mér fannst eins og þeir vildu ekki segja neitt um fyrri flutninginn hjá henni en svo drulluðu þeir yfir Davíð Smára fyrir snilldarflutning, þó hann hafi ekki sungið sérstaklega þá var hann bara svo einstaklega skemmtilegur, mér fannst Heiða hins vegar pínleg á köflum. Bæði stóðu sig svo vel í seinni umferðinni en Davíð þó betur, Hildur stóð sína plikt að vanda. Í staðinn fyrir Davíð hefði ég viljað sjá Siggu og Þorvald detta úr keppni, Búbbi má vera áfram. Sigurvegari í keppninni um bestu útför ever er að sjálfsögðu Kárahnjúkastykkið Davíð Smári. Spái því að Hildur Vala vinni ædolkeppnina og fari í júróvisjón á næsta ári. Heiða gerir plötu með Þorvaldi Bjarna og hlýtur gripurinn nafnið “Bara ég sjálf”, vonandi verður lukkutröllið fjarri góðu gamni við gerð hennar. Davíð Smári syngur aldrei framar ballöðu og verður rokkstjarna Íslands þvert á allar hrakspár.
Mark my words.

Við erum dálítið mikið að spá í að skipta um húsnæði núna en draumaíbúðin sem ég talaði um hérna um daginn reyndist of dýr svo að hún er ekkert í mínum augum... ekkert. Við nennum ekki að steypa okkur í svo brjálæðislegar skuldir að við gerum aldrei neitt annað en að borga af þeim og þess vegna erum við farin að líta í kring um okkur utan höfuðborgarsvæðisins. Ég skoðaði hús í gær sem mig langar að kaupa, það er næstum helmingi stærra en íbúðin okkar, þarf aðeins að gera við og við myndum örugglega ráða við það þrátt fyrir viðgerðirnar, gætum jafnvel bætt við okkur barni og farið til útlanda öðru hvoru. Ég var svo upptjúnuð eftir skoðunina í gær að ég svaf ekki nema rétt til málamynda og er þess vegna með alzheimer í dag. Hugsanlega er ég óþarflega rómantísk gagnvart þessu húsi svo að ég ætla að hafa einn og hálfan iðnaðarmann með mér að skoða það aftur. Vonandi má ég kaupa það.

Parísardama
,
velkomin
í
heim
hinna
sjáandi
.

Hulda mín, þetta var ekki rétt hjá þér svo að ég ætla að gefa þér og öðrum sem hugsanlega lesa, aðra vísbendingu. Setninguna er að finna á barnaplötu.

Kannast einhver við þetta:

"Dansinn má byrja!"

Það er að afar hollt að hætta að reykja en það getur haft afleiðingar, jafnvel hræðilegar. Síðasta föstudag fann ég orkuna streyma um mig og vissi að ég yrði að koma henni frá mér með góðu eða illu. Ég byrjaði á því að rífa niður stofugardínurnar og þvo þær en það dugði ekki til svo að ég gekk berserksgang í herbergi sonar míns, alla helgina reif ég og tætti (eiginmaðurinn hjálpaði líka pínu, oggulítið), blótsyrðin fuku en þar sem ég var í barnaherbergi lét ég ekkert grófara út úr mér en “ansans ári!” ég sagði það samt svolítið oft en hei, ég á ennþá eiginmann og son sem vilja búa með mér svo að þetta var vel þess virði og drengurinn er að sjálfsögðu alsæll núna. Gallinn við þetta er sá að ég er búin að fá útrás fyrir orkuna og nú er gangurinn hjá mér fullur af drasli sem ég losaði úr herberginu og verð að koma einhvers staðar fyrir. Nú þarf ég að hætta einhverju öðru svo að ég hafi mig í tiltekt í geymslunni, einhverjar uppástungur?

Hér að neðan má sjá myndir af afrakstrinum.

fyrir (rúmið er reyndar komið út á mitt gólf þarna) 

eftir 

fyrir 

eftir 

fyrir 

eftir 

smá auka 

meira auka 

"Felst lykillinn að lífshamingjunni í nettara nefi og bólgnari barmi?"

Svo virðist sem mig dreymi einstaklega mikið núna og það koma alltaf reykingar við sögu. Í fyrrinótt og nóttina þar áður reykti ég smá en í nótt var ég alltaf trufluð þegar ég var að fara að kveikja í. Í forföllum var ég beðin að taka að mér lítið hlutverk í stórum söngleik og átti að læra lagið og dansinn fimm mínútum áður en ég fór á svið. David Hasselhof bauð mér í afmælið sitt, hann hélt upp á það í Mosó að degi til, vildi nefnilega vera í Færeyjum um kvöldið. Ég keypti handa honum ódýrustu sængina og koddann í Rúmfatalagernum og pakkaði því inn í væmin rauð og hvít rúmföt. Utan um allt þetta fór fullt af rauðum umbúðapappír og enn meira af límbandi. Á sama tíma var mér boðið í afmæli til Nornarinnar og ég verð að segja að mér tókst betur upp með að velja gjöf handa henni, falleg uppstoppuð rolla og úr. Þessu var pakkað þannig böggullinn leit út fyrir að vera líkkista, silfursvartur glansandi pappír utan um og bleikar rósir ofan á, ótrúlega smart. Það tók heilmikinn tíma að finna þessar fínu gjafir en þegar það var loks afgreitt, settist ég niður með sígarettu til að ákveða í hverju ég ætti að vera. Þá var hringt úr leikhúsinu og mér tilkynnt að það væri beðið eftir mér, ég væri næst á sviðið. Ég ákvað að sleppa afmælinu hans Davids, klára mitt á sviðinu, tjútta svo með Norninni og kveikja seinna í sígarettunni. Ég veit ekki hvernig neitt af þessu fór þar sem ég vaknaði þegar hér var komið sögu. Helvítis raunveruleiki!

Af hverju eru eiginlega allir latir að blogga núna? Hafiði eitthvað betra að gera? Og hvað er með that.is liðið, eruði í felum letibloggarar? Held ég horfi bara á Spiderman 2 myndina sem Leibbalingurinn gaf pabba sínum í afmælisgjöf.

Afmælisbarn dagsins 

Elskulegi eiginmaður, til hamingju með daginn!!!

Ég var að reyna að birta mynd af honum en blogger og hello eru ekki alveg að tala saman núna, sjáum hvað setur seinna í dag.

Ég graðka í mig öllu sem að kjafti kemur, svo fremi sem það er ekki holt.

Súkkulaði - tjekk
orkusælgæti - tjekk
saltpillur - tjekk
ostapopp - tjekk
piparmolar - tjekk
magapína - tjekk

Annaðhvort byrja ég aftur að reykja eða drullast í ræktina á morgun, ætli það síðarnefnda verði ekki ofan á.

Missti mig aðeins í tilraunum með birtu og stillingar. Mér finnst að maðurinn minn ætti að gefa mér oftar blóm, þá þyrfti ég ekki að festa svona rækilega á filmu þegar það gerist.

. 

. 

. 

.