Sætilíus

Sonur föður síns

Framtíðarsýn

Eftir viku verð ég á rölti um Bicester, spreðandi peningum hægri og vinstri. Gefull hlakka ég til.

Vopn og draumfarir

Af hverju í andskotanum sækist illþýðið í að halda ráðstefnur á Íslandi? Næst verða það eiturlyfjabarónar sem tilkynna komu sína. Heimur versnandi fer.

Mig dreymir stundum að ég sé í Englandi. Stundum er ég að ferðast um landið í lestum og stundum er eyði ég tímanum í verslunum. Í nótt var ég rekin út úr stærstu verslunarmiðstöð landsins fyrir ókurteisi. Vonandi er ég ekki mjög berdreymin því leið mín liggur einmitt þangað eftir tvær vikur eða svo. Merkilegt samt með þessa drauma, yfirleitt er dreymir mig ekki raunverulegt umhverfi heldur eitthvað sem ég hef aldrei séð og iðulega birtist þetta draumalandslag mér aftur og aftur, ég er farin að rata ágætlega.

Nýjasta dótið...

er Canon EOS 350 D. Ég kann að sjálfsögðu ekkert á hana en ætla bara að fikta mig áfram og sjá hvort ég geti ekki tekið myndir af börnunum skammlaust. Nú er ég búin að mynda allt innanhúss og langar út að leika mér en það er bara þetta endalausa skítaveður sem gengur hér yfir. Yfirleitt er haustið yndislegur tími en nú er mér bara illt í sálinni. Skammdegisþunglyndi hvað.

Eru konur leikföng?

Yngsti maðurinn á heimilinu kveikti á sjónvarpinu og það vill svo til að skjár einn er að sýna tónlistarmyndbönd. Þegar ég var krakki mátti ég alls ekki missa af skonrokki eða hinum þáttunum öllum og langskemmtilegust voru myndböndin sem sögðu einhverja sögu eða gáfu nýja sýn á tónlistina. Það er enn skoðun mín. Iðnaðinum hefur farið mikið aftur og gerir sitt besta til að draga úr jafnrétti kynjanna, hálfnakið kvenfólk í tugatali falbýður sig mishuggulegum karlmönnum og virðist ekki þurfa að hafa neitt annað til brunns að bera en sexapíl. Er ekki kominn tími til að stöðva þetta? Er það forsvaranlegt að börnin okkar sjái þennan viðbjóð í sjónvarpinu um hábjartan dag?

Hann tók þessar líka

Steini bróðir tók þessar

Friðarsúludagurinn mikli

er runninn upp en þar sem bróðurpartur heimilisfólks situr á salerninu verður einungis kveikt á kerti á baðherberginu. Friðarsúlutendrun mín bíður betri tíma. Ykkur sem ætluðuð að koma bendi ég á að skreppa út á Geldinganes eða í heimsókn til Steina bró, hann ætti að sjá súluna hennar Yoko ágætlega.

Góðar stundir.

Vinkona hans Steina

ætlar að reisa einhvern staur í Viðey í næstu viku og Íslenska ríkið borgar brúsann. Skattgreiðendur eru ekki á eitt sáttir hvort þar sé almannafé vel varið en ég sé ekki hvað við höfum betra við peningana að gera en að steypa stólpa á eyjum landsins.

Ég hef ákveðið að reisa mína eigin friðarstöng í garðinum hjá mér. Mun sú athöfn fara fram á sama tíma og frú Ono sviptir hulu af sinni. Í boði verða léttar veitingar, alveg fisléttar. Kranavatn og mjólkurkex. Allir þeir sem ekki fengu boðskort í bruðlið eru velkomnir.

Six pack

Ég, eins og svo margar aðrar konur, á í mestu vandræðum með að losna við aukakílóin sem hafa klesst sér utan á mig undanfarna 18 mánuði. Ekki er eingöngu hægt að kenna meðgöngu um því súkkulaði klístrar sér utan á maga, rass, læri og brjóst án þess að ég fái nokkuð við ráðið. Í sumar reyndi ég ræktina en það gekk bara ekkert of vel. Nú er það rope yoga. Fyrsti tíminn var í morgun og ég var næstum því vonsvikin þegar ég fór út, svitnaði ekkert og fann ekkert fyrir þessu nema þá helst í rófubeininu. Ég er búin að eyða deginum í að hugsa hvort ég eigi eitthvað að vera að púkka upp á þetta. Sem ég sit hér og horfi á Næturvaktina á youtube.com fer mig skyndilega að verkja í magann þegar ég hlæ. Ég er með strengi. Best að gefa þessu séns.

Fyrir Steina

Heiðursmennirnir

Aðalsteinn og Guðmundur fá innilegar hamingjuóskir í tilefni dagsins. Þeir mega jafnvel velja óskalag ef þeir rekast hér inn.

Jæja

Af síðustu bloggfærslum má ráða að ég sé 14 ára gelgja. Það er ekki rétt. Ég er 33 ára gelgja.

Og meira

Afmælið var reyndar mjög skemmtilegt líka. Eiginlega aðeins of.

Pínu starstruck sko

Það er fáránlegt að vera á tónleikum með uppáhalds heimsfrægu hljómsveitinni sinni á minni stað en Ráðhúskaffi í Þorlákshöfn. Það er fáránlegt að standa 5 metrum frá uppáhalds heimsfrægu hljómsveitinni. Það er fáránlegt að eiga DNA úr uppáhalds heimsfræga söngvaranum.

Fáránlegt en samt allt saman satt.

Skemmtilegt kvöld framundan

Afmælisveisla hjá stóra bróður og Franz Ferdinand. Gerist ekki betra.

Morð að yfirlögðu ráði

Ég drap geitung og ég sé ekkert eftir því.

Þvílík ömurð

sem þetta veður er. Ég hafði hálfgert samviskubit yfir því að senda snillinginn út í morgun.

Annars var síðasta helgi snilld, nemöndin gerði sér ferð yfir fjöll og firnindi og fór með mér á bráðskemmtilega tónleika þeirra Hvanndalsbræðra, miklir eðalmenn þar á ferð og voða notalegt að heyra norðlenskuna svona fjarri æskuslóðunum.

Tilhlökkunin fyrir næstu tónleika magnast stöðugt, ég hangi yfir youtube.com og skoða ný og gömul myndbönd FF, gefull hlakka ég til.

Stanslaust stuð

Lífið tók óvænta stefnu í dag og ég á núna miða á Franz Ferdinand næsta laugardagskvöld.

Allt í einu

langaði mig til að blogga. Ég hef að vísu ekkert að segja, allt með kyrrum kjörum hér svo sem.
Í næstu viku held ég áfram að skrá og merkja muni byggðasafnsins í Þorpinu, mjög skemmtileg vinna.

Leibbalingurinn er byrjaður í skólanum og það lítur ágætlega út, hans uppáhalds fög eru dans og enska.

Emil er kominn með þriðju tönnina, farinn að skríða og setjast upp sjálfur, algjört met.

þetta er mér ofviða, meira seinna.

Fallegu synir mínir í vor

ískyggilegar tölur

Í júlí í fyrra bjuggu um 1800 mann í sveitarfélaginu mínu.
Um 700 górillur eru eftir á lífi í heiminum.

Versló.

Merkilegt hvað það grípur mig alltaf einhver útileguhugur þegar líður að verslunarmannahelgi, m.a.s. þótt þetta sé eina helgi sumarsins sem spáð er skítaveðri. Ég stenst að sjálfsögðu freistinguna og held mig heima, búin að byrgja mig upp af mat og drukk. Eins gott að það verði gott veður á pöllum Þorpsins.

Passið ykkur á bílunum.

Dularfulli þvotturinn

Ég veit ekki hvaðan allt þetta óhreina tau kom, einn daginn var þvottakarfan tóm en þann næsta rúmaði hún ekki nema 1/5 af tauinu. Það eru augljóslega einhver gremlins áhrif í gangi í þvottahúsinu mínu. Ég hamast við að þvo og þrífa því fyrr þori ég ekki að byrja á nýju Harry Potter bókinni, hún bættist í ólesna bókaflokkinn í dag. Ég tími eiginlega ekki að byrja á henni því þá þarf ég að klára hana.

Auðvitað

gleymdi ég að segja fréttir af þeim stysta sem er nú kominn með eina og hálfa tönn, borðar allt sem að honum er rétt, rúllar út um öll gólf, situr sjálfur og segir mamma og baba. Hann er svo mikill diplómat að hann ákvað að gera ekki of mikið upp á milli foreldra sinna. Annað hvort það eða þá að ströng þjálfun föðurins virkaði (hún fór þannig fram að þá sjáldan sem hann var heima, sat hann með Emil í fanginu og endurtók í sífellu orðið pabbi). Eiginmaðurinn trúði ekki að drengurinn hefði sagt mamma fyrr en nokkrum klukkustundum síðar þegar sá stutti ákallaði okkur bæði.

Fréttir?

Í júlí vann ég verkefni fyrir byggðarsafn Þorpsins (sem í raun er bara til í kössum og kirnum), fékk góða gesti frá Englandi, tók túristann á þetta, fékk ofurflott grill í afmælisgjöf, þyngdist ég um skrilljón kíló.
Í öðrum fréttum er það helst að athyglisspanið er nákvæmlega ekki neitt og stafsetning er eitthvað sem ég skil ekki og kann ekki. Ekki biðja mig að muna neitt.

Árans klukk hvetur konu til að blogga.

Magnþóra fer fram á að ég birti átta staðreyndir um sjálfa mig.

1. Ég geng með orkusteina á mér

2. það skemmtilegasta sem ég geri er að lesa

2.a) ég á 18 ólesnar bækur uppi í hillu

2.b) það hefur aldrei gerst áður

2.c) mér finnst skemmtilegast að lesa vísindaskáldsögur og hrylling

3. Ég elskaði að búa í Englandi

4. Ég leyfi eiginmanninum aldrei að grilla

5. Í dag skoðaði ég blogg annarra í fyrsta skipti í margar vikur

6. Brjóstagjöfin olli hjá mér alvarlegum athyglisbresti

7. Ég elska Crocks skóna mína

8. Mig dreymir baráttu um heimsyfirráð að meðaltali einu sinni í viku

Meira blogg um veður (nöldur?)

Ég settist í sólbað á pallinum mínum en þá kom þrumuveður og batt enda á góðviðriskaflann. Týpískt.

Blogg um veður

Norðurland var indælt en veðrið ekkert spes fyrr en daginn sem ég yfirgaf það. Týpískt.

Sumarfrí?

Gámurinn kom á fimmtudag, ég nennti ekki að taka upp úr kössum og skellti mér til Akureyrar með börnin mín. Verð hér fram á föstudag. Bless þangað til.

Til hamingju með daginn systur!

Ég á...

afmæli í dag
ég á afmæli í dag
ég á afmæli sjaaááállf
ég á afmæli í dag!

Rugluð Rás 2?

Það hefur aldrei verið launungarmál að Rás 2 er uppáhalds útvarpsstöðin mín og spjallþættir og fréttatengt efni er oftast býsna málefnalegt og gott. Það gerðist samt eitthvað nú rétt í þessu þegar ég var að hlusta á einhvern síðdegisþátt, það eru pappakassar við stjórnvölinn. Einum umsjónarmanni þáttarins fannst þetta blogg svo fyndið að hann mátti til með að lesa það í útvarpið og mæra óhóflega. Þetta er svo sem ekki í fyrsta skipti sem ég heyri þessu líkt við mansal en mér finnst þetta bara svo einstaklega ófyndið að ég verð bara foj. Húmorsleysi og allt það en ég ræð bara ekki við þetta, mér finnst þrælasala bara nákvæmlega ekkert til að gera grín að. Höfundur bloggsins fer svo sem ekkert leynt með þá staðreynd að hann er kjáni en stjórnendur þáttarins eiga að vita betur. Fávitar.

Tíminn líður hratt...

Snillingurinn minn er orðinn átta ára!

Til hamingju snúður!

Efni draumanna segiði...

Margar nætur í röð hefur mig dreymt að ég standi í baráttu við ill öfl sem ætla sér að ná heimsyfirráðum. Geimverur, nornir, vampýrur og pólitíkusar eru aðal andstæðingar mínir og allt illþýðið notar heilaþvott til að telja fólk á sitt band. Oftast get ég flogið en aldrei mjög hátt. Alltaf er ég í ókunnu landi.

Það þarf svo sem engan sérfræðing til að segja mér að flutningar hafi þarna eitthvað að segja og ímyndunaraflið þarf ekki að vera mjög sterkt til að sjá að ég er ekki fullkomlega sátt. Ég bíð bara eftir að fá dótið mitt og geta farið að búa okkur aftur heimili, ég er í limbói núna og ég kann ekki við það. Þetta væri skömminni skárra ef veðrið væri skaplegt en því er ekki að heilsa þessa dagana.

Annars er það helst að frétta að ég keypti mér líkamsræktarkort í dag og réði einkaþjálfara til að koma mér af stað, ég kunni ekki við konuna sem ég sá bregða fyrir í spegli á laugardag, í hjarta mínu er ég tvítug mjóna.

Heimsyfirráð eða dauði

Ég segi draumfarir mínar ekki sléttar.

Stanslaus veisla

Var að enda við að innbyrða ristað brauð, rækjur og hvítvín, afganga frá veislu sem við héldum ensku vinum okkar á föstudagskvöld. Mikið óskaplega var það gaman, síðustu gestirnir fóru ekki fyrr en í dag en það voru nú reyndar Íslendingar.

Síðasta vika hefur aðallega farið í búðarráp og eitthvað hefur kössunum fjölgað í kjölfarið en það er í góðu lagi, nú eiga synir mínir föt fyrir næsta árið en ég á svo sem aldrei nóg...

Nú er bara verið að henda niður í kassa og gera klárt fyrir gáminn sem kemur á þriðjudag, við ætlum að hverfa frá skítugu húsi og láta vana menn sjá um þrifin á meðan við slöppum af hér fyrir heimferðina. Ljúfa líf.

Sí jú on ðe kleik.

Litlir kassar...

eða stórir, þeir verða allir notaðir. Við erum sumsé byrjuð að pakka en tökum því rólega þar sem við þurfum nú að nota heilmikið af dóti næstu vikuna. Leifur er að hefja síðustu vikuna í skólanum og er bara ekkert allt of ánægður með það. Í gær fór hann og keypti litla gjöf handa uppáhalds kennaranum sínum og ætlar að færa starfsfólki skólans Nóa konfekt að skilnaði. Var ég búin að segja frá því að við fáum góða gesti svona síðustu dagana? Fögur snót og sonur hennar ákváðu að færa okkur konfektið heim að dyrum og ætla að stytta okkur stundir frá mánudegi til sunnudags. Eins og áður hefur komið fram þá rokka skyndiákvarðanir.

Og síðan ekki söguna meir...

Ég er sátt við sigurlagið en hefði viljað sjá Finna, Ungverja og Georgíumenn ofar. Terry er í sjokki yfir að Bretar hafi ekki fengið fleiri stig og kennir klíkuskap um. Klöguskjóða.

Krissi

Ég elska það að Finnarnir hafi hleypt sinni eigin útgáfu af Sylvíu Nótt í græna herbergið. Fokkings Terry Wogan er að drepast yfir henni. Reyndar er hann svo ógeðslega hrokafullur í garð Finnana að það er hrikalegt á að hlýða.

Júróvision

Þetta er líklega jafnasta og besta keppni sem ég hef lengi séð, fullt af lögum sem ég tel vel að sigri komin. En mikið óskaplega er Terry Wogan leiðinlegur kynnir.

Drífið ykkur á kjörstað ef þið eigið það eftir.

Þetta er ekkert nýtt

Tvíburar:
Þú ert aðal gellan eða gæjinn í dag. Öllum finnst þú hafa réttu svörin - og það er rétt. Bara ef þú gætir klónað þig og sinnt öllum. Svo má líka bara segja nei.

Mikið agalega...

eru þessir dansarar í júró þreyttir. Rekum þá fyrir næstu keppni. Annars eru nokkur bara þokkalega góð lög í boði, Serbía, Ungverjaland og Belgía standa upp úr só far.

Þreyta

Ég hef enga orku þar sem Emil Hrafn er búinn með járnbirgðirnar mínar í bili. Er nú á kúr og vonast til að hjarna við fyrir Lundúnaferðina um næstu helgi. Kannski tek ég mér smá bloggfrí á meðan ég er að koma til enda er ekkert að gerast, við erum enn á heimleið, búin að bóka flug í lok þessa mánaðar og erum að byrja að pakka.

Sí jú leitör allígeitör.

Hvert eiga tvær glamúrpíur að fara

út að borða í Lundúnum? Meðalfínt en góður matur, ekki indverskur, síður sushi. Endilega tjáið ykkur.

Raupbloggari?

Ég er líklega að breytast í svoleiðis. Ég læt montið vera í dag enda er úr mér allt loft. Bókstaflega.

Sendi ykkur kveðju með uppáhalds dópistanum okkar allra.

Snillingurinn stendur undir nafni!

Gleðilegt sumar!

Megi það verða okkur öllum gott.

Allir út að hjóla

Það er eBay að þakka að við gátum farið út að hjóla í dag. Öll fjögur.

Syrpa II

Syrpa I

Á ég?

Mig langar rosalega að segja ykkur frá veðrinu hérna en það er kannski ósanngjarnt gagnvart þeim ykkar sem sitjið á baðstofuloftinu og yljið ykkur við upplestur úr Saltaranum.

Dangerous girl, I'm yearning for your love

Við erum ekkert að grínast með framlag Svisslendinga í Júró, misheppnuð útgáfa af Mogo Jacket.

Kvenleg fíkn

Eftir að ég hætti að reykja heltók mig ný fíkn, ég hafði reyndar snert af henni áður en nú hefur hún færst allsvakalega í aukana. Til allrar lukku er hún mun ódýrari en tóbaksbölið enda læt ég ekki undan henni daglega. Fræðilegt heiti fíknarinnar er töskuogskókaupussýkius og hef ég áreiðanlegar heimildir fyrir því að hún er jafn algeng og tóbaksfíknin. Nýjasta freistingin sem ég féll fyrir kom í hús í dag og má sjá hana á myndinni hér til hliðar. Það besta við hana er að hún kostaði minna en sem svarar einum sígarettupakka. Ég er hrædd um að ég verði að leita mér lækninga þegar ég flyt heim því líklega verður það mér dýrkeypt annars.

Mikki vefur

Mér til mikillar gleði er honum Mikka mínum batnað, ég get þá byrjað að fara bloggrúntinn aftur. Einhverra hluta vegna nennti ég sjaldan að gera það svona handvirkt ef þið skiljið hvað ég á við.
Kannski ég reyni þá að laga þá tengla sem enn eru með gömul heimilisföng, þið skiljið eftir komment ef ég gleymi einhverju ykkar.

Komin heim!

Mér fannst æðislegt að fara til Íslands, hitta vini og ættingja, borða lambakjöt, fisk og páskaegg, drekka rauðvínstár, monta mig af strákunum mínum og horfa á þá dafna. Mér fannst kuldinn minna æðislegur, sérstaklega í morgun. Mér mistókst líka að starta ferli sem brennuvargur en ég veit hins vegar núna hvernig steikt brjóstapumpa og snuð líta út og lykta, það er lærdómur sem ég hefði alveg getað verið án.

Þegar við stigum út úr flugstöðinni hér í Englandi fannst mér ég vera komin heim.

Um humm

Satt er það, lífið er gott.

Síðustu lepparnir á leið í töskuna og andvökunótt að bresta á.
Sí jú on ðe kleik!

Sætir strákar

Öskubuska í austri og vestri...

Það er pínu geðvonska í gangi, ég er í fráhvörfum. Hef ekkert súkkulaði borðað í tvo daga og reyndar ekkert sætt, það er víst orðið tímabært að hætta sukkinu þegar ég er farinn að hakka í mig stórt Cadbury's stykki á einu kvöldi. Alein. Ég ætla reyndar að svindla á páskadag en fram að því mun ég gera mitt besta til að forðast sykurinn. Það er öllum fyrir bestu að tríta mig eins og drottningu á meðan ég er að komast yfir erfiðasta hjallann... eða bara alltaf.

Við fljúgum heim á sunnudaginn og ég held að ég hafi aldrei verið jafn spennt yfir neinu ferðalagi. Mér þætti vænt um að þið sem viljið hitta mig senduð mér tölvupóst svo ég geti skipulagt mig aðeins.

Adios.

Við stóra fólkið erum að tapa okkur í tilhlökkun yfir væntanlegri Íslandsferð. Það er slæmt. Ég get ekki sofið, Þór getur ekki unnið, Leifur getur ekki lært og það er það versta þar sem hann á að skila annarverkefninu sínu í vikulok. Við verðum að yfirstíga þetta ef við ætlum að komast heim fyrir páska. Óþolandi þegar hugurinn fer of snemma í frí.

"Tréð góða
hristu þig
helltu gulli og silfri
yfir mig..."

Ég á alvöru öskubuskukjól.

Mig dreymdi að ég hefði bloggað rosalega mikið.

Heimsfrægðin knýr dyra!

Eða hvað ?

Fólk getur komið manni ofboðslega mikið á óvart, jafnvel fólk sem maður þekkir vel eða telur sig þekkja vel. Kona nokkur hér í Northampton varð illyrmislega vör við þetta þegar lögreglan bankaði upp á hjá henni og tjáði henni að eiginmaður hennar hafi verið handtekinn þegar hann borgaði lögreglumanni undir hulu fyrir að koma henni fyrir kattarnef. Konuræflinum var augljóslega mjög brugðið þar sem hún taldi sig vera hamingjusamlega gifta, eiginmaðurinn sagði henni oft á dag hversu heitt hann elskaði hana og hafði gert í þau þrjú ár sem hjónabandið hafði staðið. Tilefnið var að komast yfir skitin 40 þúsund pund sem eru rúmar 5,2 milljónir ísl. kr.
Eiginmaðurinn var öryggisvörður í lítilli verslunarmiðstöð í miðbænum þar til í október á síðasta ári, það er því ansi líklegt að ég hafi mætt honum einu sinni eða tvisvar. Það er ekki nema hálfur mánuður síðan ég spjallaði við tvo öryggisverði í þessari sömu verslunarmiðstöð og ég ætla rétt að vona að ég hafi ekki truflað þá við bollaleggingar um morð.
Þess má til gamans geta að konan hefur sótt um skilnað frá hinum fláráða öryggisverði.

Veitingaþjónusta Ljúfu tók í dag við sinni fyrstu pöntun. Kjötætan ég var beðin um að búa til salat fyrir vinnustaðapartý, sama salat og bresk vinahjón okkar snæddu með íslenska lambalærinu síðastliðið laugardagskvöld. Lambakjötsátinu lauk þó ekki þar því við fórum í matarboð hjá indælis Íslendingum og borðuðum þar enskt lambakjöt, satt best að segja var það alls ekki síðra en það íslenska og sást það best á því óhemju magni sem hvarf ofan í okkur.

Við brugðum okkur til London á mánudag enda orðið tímabært að sækja um vegabréf fyrir Emil ef við ætlum að hafa hann með til Íslands um páskana. Í Lundúnum skoðuðum við risaeðlur og betlara, snillingnum varð svo um að sjá hið síðarnefnda að hann var óhuggandi og neitaði m.a.s. að þiggja ís sem þó var búið að biðja mikið um, ég held að samúðin hafi knúið hann í hálftíma hungurverkfall.

Það styttist óþarflega í að við komum heim fyrir fullt og allt en ég er ekki alveg tilbúin að yfirgefa tjallana, auðvitað er margt sem ég sakna að heiman en það er heilmargt gott hér. Ég hlakka til að flytja heim og geta hitt vini og vandamenn á hverjum degi. Ég dauðkvíði því að senda snillinginn aftur í íslenskan skóla, hann hefur blómstrað hér og sést það best á þeim vitnisburði sem hann fékk í foreldraviðtali í gær (varúð, hér á eftir fer mont): Það er umtalað meðal kennara hversu kurteis og hjálpsamur hann er, honum fer hratt fram í náminu og tungumálinu og það er hreinasta ánægja að kenna honum. Heima var talað um að hann ætti erfitt með að sitja kyrr og mætti leggja sig betur fram. Kannski hefur hann bara haft svona gott af því að skipta um umhverfi og kynnast aganum sem hér ríkir, kannski eru skólarnir hér einfaldlega betri. Þetta kemur allt í ljós.

Þetta er allt of langt gengið. Það má svo sem vel vera að sérfræðingar geti séð eitthvað klámfengið út úr myndinni sem um ræðir en venjulegt fólk sér sæta og glaðlega stelpu.
Barnungar fyrirsætur eru oft ljósmyndaðar í kynferðislegu samhengi og það er full ástæða til að mótmæla slíkum viðbjóði en við megum ekki tapa okkur í einhverju ofsóknarbrjálæði.

Uppfært 15:20, blessuð konan hefur fengið einhverja bakþanka því hún tók út færsluna sem ég vísaði í.

Það er helst í fréttum að við fórum í afmælisveislu í gær, það var í fyrsta sinn síðan við fluttum hingað út. Takk fyrir okkur nemönd!

Stórtíðindi!!!

Eftirfarandi tilvitnun er tekin úr Northampton Newsletter í dag:

The biggest news today is that an Icelandic family of four will be moving back to Iceland this summer. When asked for comments, the father of the family, Mr. Thor Emilsson (38) said 'I just started my own business in Iceland, I'm sick of making money for someone else, it's time to make some for myself!'
The mother, Mrs. Arny Leifsdottir (32) said 'I would really like to stay for the rest of my life since it's so much cheaper to shop here, I guess I'll have to travel frequently between England and Iceland.'
Leifur (7) said 'For goodness sake! I'll miss Toys'r'us like... a lot but it'll be great to see all my friends and grannies again.'
Emil (almost 8 weeks) said nothing but vomited on the journalist.

They will be greatly missed.


Og þar hafiði það.

Þessi er nærri mánaðargömul en ég má samt til með að sýna ykkur hvað við framleiðum falleg börn. Þess ber að geta að myndinni þjófstal ég frá ömmunni sem var hér um daginn.

Yfirleitt birti ég ekki svona niðurstöður en mér fannst þetta bara of svalt til að deila þessu ekki.

How Will I Die Quiz You will die at the age of 86 You will die trying to be the first person to mail yourself around the world Find out how you will die at Quizopolis.com

Eiginmaðurinn er loksins kominn heim og verður vonandi við í fáeina daga, mér leiðist grasekkjulífið og strákarnir eru guðslifandi fegnir að geta kvabbað í einhverjum öðrum en mömmunni sem er hvort eð er löngu hætt að hlusta á þá.

Það lítur út fyrir að litli snáðinn ætli að verða nískur á brosin, hann er orðinn sjö vikna gamall og hefur bara einu sinni brosað í alvöru til mín, hann er líklega hundleiður á þessu stanslausa brosbetli og harðákveðinn í að halda brosinu fyrir sjálfan sig um sinn, mér finnst þetta frekar fúlt og er að hugsa um að teikna bros á andlitið á barninu. Sá hlær best sem síðast hlær... eða eitthvað.

Annars er stórra tíðinda að vænta í vikunni en fyrst um sinn eru þau leyndó.

Ég lofaði að svara athugasemd sem var gerð við síðustu færslu, svarið varð bara svo óskaplega langt að ég ákvað að birta það hér og athugasemdina með.



Ég er svo ósammála að það hálfa er bæði barma og bakkafullur lækur.

Hræsnin er algjör að neita fólki sem hefur að atvinnu starfsgrein sem fólki er ílla við og það samkvæmt könnun er það minnihluti að auki! Og það af hóteli sem sýnir svo jafnvel þeirra vöru í sjónvarpinu. Hvurn fjandann kemur okkur við hvað þeir ætla að snakka inná einhverjum hótelsal þetta er fólk sem kemur til þess að skemmta sér og ræða viðskipti.

Hversu margir hafa dáið í nafni auðvalds og olíugróða, Eruði pottþéttar að brækurnar ykkar, föt og fótboltar barnana séu ekki saumaðar í höndum lítilla barnaþræla sem eru föst í einhverjum þriðjaheims swetshop holu? seld í ánauð eða vinna bara fyrir loft og skít! hvernig er samviskan þegar þið smeygjið ykkur í fötinn á morgnana? eða þegar þið keyrið af stað í bílnum sem er knúin af blóðolíu?

Svo hefðu þeir átt að neita þeim frá upphafi og ekki átt að bóka handa þeim herbergi og láta svo undan þrýstingi borgaryfirvalda og minnihlutans sem er rauninn.

Vér mótmælum allur.
JC | 02.23.07 - 4:28 am | #

Það skiptir ekki máli hvort fólki er vel eða illa við starfsgreinina ef hún er ólögleg. Eitthvað myndi líklega heyrast ef dópframleiðendur eða melludólgar ákvæðu að hittast hér og ræða framleiðsluna og dreifinguna. Hvorugt er ólöglegt í Hollandi t.d. Töluverður fjöldi fólks lítur þessa starfsgrein hornauga og það er ástæða fyrir því. Klám sýnir konur, karla og börn sem viljugar kynlífsbrúður þeirra sem kæra sig um. Það að einhverjir skuli taka það nærri sér er ekkert skrítið, það er ekki svo langt síðan íslenskar konur voru nánast í eigu eiginmanna eða húsbænda og máttu sætta sig við margt sem engin okkar gerir í dag og flokkast jafnvel sem ólöglegt athæfi. Viljum við hverfa aftur til þeirra tíma?

Nú veit ég ekki í hvaða könnun þú vitnar eða hvort hún hefur vísindalegt gildi en ég þori næstum að hengja mig upp á það að það eru konur sem eru líklegri til að vera á móti kláminu. Karlar eru pottþétt í meirihluta neytenda þótt vissulega megi líka finna konur í þeim hópi, segir það ekki eitthvað um viðhorf þessara karla til kvenna? Höfum við ekki fullan rétt á því að vera ósáttar við að við séum hlutgerðar á þennan máta? Það er eflaust fullt af konum sem stunda þessa iðju af einlægum áhuga en þær eru líka fjölmargar sem eru neyddar til starfans og ef við mótmælum ekki fyrir þeirra hönd, hver gerir það þá?

Hvað hótelið snertir þá skilst mér að til standi að hætta sýningum á klámfengnu efni á sjónvarpsstöð þess. Mér finnst það bara ofsalega flott að hótelrekendur taki þetta frumkvæði og óska þess að fleiri feti þessa slóð.

Hvað barnaþrælkun varðar þá er einmitt verið að mótmæla henni enda þarf ekki að leita út fyrir landsteinana eftir dæmum þar sem börn eru/voru skipulega gerð út til að svala ofbeldisfýsnum fullvaxinna karlmanna. Ég veit ekki hvort hver einasta flík sem ég á er unnin af fullorðnum en ég reyni að vera meðvitaður neytandi og sniðganga fyrirtæki sem ég veit að nota börn til starfa, þú munt t.d. aldrei sjá persneskt teppi á gólfi hjá mér. Klám og fatnaður er reyndar ekki alveg sambærilegt þar sem við myndum líklega geyspa golunni ef við gengjum alltaf ber, klám er hins vegar algjörlega val neytandans.

Eins og er þá á ég ekki bíl en vissulega hef ég hugsað mér að eignast svoleiðis þegar ég flyt aftur heim enda er erfitt að vera bíllaus á Íslandi ef maður er með börn. Ég játa samt að ég hugsa ekki um olíugróða og stríð í hvert sinn sem ég sest upp í olíuknúið farartæki, það ætti samt ekki að hafa farið fram hjá neinum sem þekkir mig í prívatlífinu eða gegnum bloggið að ég er á móti ofbeldi af öllu tagi, hvort sem það er stríð, klám eða eitthvað annað.

Til að koma í veg fyrir allan misskilning vil ég benda á að klám og kynlíf fara ekki endilega saman og þótt ég sé á móti klámi þá er ég ekki á móti því að fólk stundi kynlíf eins og því finnst best á meðan þátttakendur eru sjálfráða og samþykkir því sem fer fram, ég er á móti því að fólk hagnist á eymd annarra og auki hana þar með.

Það má vel vera að þér þyki ég vera óttalegur hræsnari en það verður þá svo að vera, ég er langt frá því að vera fullkomin. Mér finnst samt tilvalið að nota tækifærið til að mótmæla þegar það kemur svona upp í hendurnar á mér eins og gerðist í síðustu viku. Ég vil búa börnunum mínum heim þar sem jafnrétti og bræðralag eru meira metin en réttur einstaklinga til að græða peninga og traðka á þeim sem ekki geta borið hönd fyrir höfuð sér.

Málalok urðu semsagt þau að klámráðstefnan var slegin af. Ég get ekki sagt að ég syrgi það og mér finnst viðleitni eigenda Hótels Sögu virðingarverð, ég á ekki von á að hótelið hefði orðið af miklum viðskiptum þótt það hefði tekið á móti hópnum svo að ákvörðunin en enn merkilegri og manneskjulegri fyrir vikið. Mér finnst gott að vita til þess að enn er til fólk sem hefur snefil af sjálfsvirðingu og lætur hana ganga fyrir gróða. Andmælendum mínum vil ég benda á að enginn hefur bannað hópnum að koma til Íslands, nóg er af hótelherbergjum í borginni og pottþétt að einhver gróðapungurinn hefði hýst liðið.

Eiginmaðurinn er ekki fyrr kominn heim þegar hann þarf að fara aftur. Enn eina ferðina er ég afbrýðisöm þar sem ég er alveg til í að skoða mig um í austanverðri Evrópu.

Ferðalangurinn á afmæli í dag og fær ástar- og saknaðarkveðjur frá eiginkonu og sonum.

Helgin var yndisleg enda félagsskapurinn góður. Kaffikella hélt heimleiðis í morgunsárið og nú bíðum við, ég og strákarnir eftir komu eiginmannsins en samkvæmt áreiðanlegum heimildum er hann kominn á enska grundu og á bara eftir að aka fáeinar mílur.

Ég lagaði aðeins til í hlekkjunum í tilefni dagsins og nú ættu allir sem hafa staðið í flutningum að vera komnir á réttan stað.

Nú þarf ég að skipta á kúkableyju.

Jæja. Klámiðnaðurinn ætlar að halda ráðstefnu á litla Íslandi og eins og við er að búast eru ekki allir sáttir. Ég get ekki orða bundist eftir að hafa lesið þennan pistil hvers höfundur kemur fram sem talsmaður frelsisins, eins öfugsnúið og það nú er. Vissulega er erfitt fyrir ferðaþjónustufyrirtæki að spyrja alla viðskiptavini um starf en þegar hið sanna er komið í ljós er ekkert að því að sýna andúð á starfseminni. Höfundur pistilsins vill meina að klámiðnaðurinn sé nokkuð meinlaus en kýs að gleyma því að í skjóli hans þrífst alls konar glæpastarfsemi s.s. vændi og mansal, slíkt er nú frelsið. Það má alveg bóka það að klámið hefur drepið býsna marga, það ýtir undir misnotkun, kvenfyrirlitningu og gefur brenglaða mynd af kynlífi og kynhegðun. Í fullkomnum heimi væri einungis fullorðið fólk sem nyti þess að láta mynda sig í kynlífsathöfnum, starfandi í klámbransanum en heimurinn er bara langt frá því að vera fullkominn.

Ég hvet alla til að mótmæla klámiðnaði með sýnilegum hætti, svipað og gert var þegar Kínaforseti þvældis um klakann.

Að lokum ítreka ég að ég er femínisti og ég er stolt af því.

Lífið leikur eiginlega við mig þessa dagana. Ég á yndislega og heilsuhrausta syni, frábæran mann (sem ég hef ekki séð í viku) og allt er í blóma. Reyndar er ég kannski óþarflega væmin en það er önnur saga, ég má alveg vera það.

Tvær hefðardömur og 4 piltar heimsóttu okkur í dag og hér slógum við upp heljarinnar veislu með heimabökuðum brauðum og tesco smartískökum, þetta þýddi reyndar að ég þurfti að fara á fætur eldsnemma og er því alveg úrvinda núna en það er nú alveg á sig leggjandi að vakna klukkan tíu fyrir svona félagsskap. Kannski ég geri það bara einhvern tímann aftur.

Kaffikella ákvað að veita mér félagsskap um helgina svo hér mun ríkja taumlaus gleði. Í takt við það hvet ég ykkur til að veita laginu um Heiðu og heilann hennar brautargengi í júróvisjón.

Góðar stundir.

Ungabörn eru svo sem ekki þekkt fyrir að þegja þegar þau eru óánægð en litli björn er samt með þeim skapstærri sem ég hef hitt. Mamma hélt að hann væri stórslasaður þegar hann lá á skiptiborðinu eitt kvöldið í vikunni, hún hafði aldrei séð annað eins. Skapið náði samt nýjum hæðum rétt í þessu þegar drengurinn varð svo öskuvondur yfir því að fá ekki að liggja á brjósti þegar hann langaði, ég get svarið að barnið varð dökkfjólublátt í framan og það ískraði all svakalega í því. Um leið og snáðinn fékk sínu framgengt varð litarhaftið eðlilegt á ný og ískrið stoppaði eins og einhver hafi slökkt á því. Á heimilinu bjuggu þrír ákaflega þrjóskir einstaklingar, nú hefur sá fjórði bæst við og virðist ekkert ætla að gefa okkur hinum eftir. Hér má búast við fjörlegum skoðanaskiptum næstu árin.

Veisluhöldunum er lokið í bili, mamma fór heim í gær, nemöndin er á heimleið núna eftir tíu daga au pair störf, almennilegheit og fjáraustur. Þór leggur svo upp í langferð á morgun. Hann er sko ekkert að skreppa á milli landa, áfangastaðirnir eru effing Kína, Taiwan og Japan. KÍNA, TAIWAN OG JAPAN!!! Ég er græn af öfund!!! Á meðan kallinn kaupir handa mér Kimono, sit ég heima útæld og tætingsleg og það versta við þetta allt saman er að hann er ekkert mjög spenntur fyrir þessari ferð. Er þetta alveg sanngjarnt?

Nei annars, það er ég sem er heppin þar sem tveir sætustu strákar í heimi ætla að veita mér félagsskap. Sá stóri var að byrja í vetrarfríi og sá litli er að fá fagurblá augu Litladalsættarinnar. Við ætlum að hafa það huggulegt hérna saman og erum búin að fylla alla skápa af alls kyns góðgæti ef ske kynni að það héldi áfram að snjóa þótt ekki sé það líklegt í augnablikinu. Nú ætla ég hins vegar að horfa á lélega hrollvekju. Sæl að sinni.

Mæt kona á stórafmæli í dag og heldur upp á það með því að rölta um götur Northampton og skoða bókasöfn, ein síns liðs.
Til hamingju með daginn, elsku mamma!

Ég get ekki annað en orðið við þeirri beiðni að setja inn mynd af Emil enda ótrúlega montin af honum. Þessi er nú samt c.a. tveggja vikna gömul og nýrri myndir verða að bíða betri tíma þar sem myndavélin er batteríslaus, lofa samt að það verður ekki of lengi.

Íslenska nemöndin er hér stödd og ég get svarið það, mig langar að eiga hana. Hún passar, ryksugar, setur í uppþvottavél, eldar OG er skemmtileg! Með hennar hjálp er jafnvel möguleiki á að mér takist að snúa sólarhringnum við og læðast aftur í heim lifenda.
Í dag skruppum við út vorið og önduðum að okkur tiltölulega ómenguðu lofti, stefnum svo að því að sukka all rækilega með súrefnið á morgun í tilefni þess að helgin er á næsta leiti. Móðir mín elskuleg er svo væntanleg á laugardag til að líta nýjasta afleggjarann augum.

Eftirfarandi skilaboð skrifaði eldri sonurinn til mín í gær:
"Ég elsga ðig rosalega mykið
frá Leifi."

Þetta er yndislegt líf.

Hér er ekki lengur snjór, hann entist ekki nema eina nótt en Leifur náði a.m.k. að sjá hann áður en hann hvarf. Það er vorlykt í loftinu þótt það sé dálítið kalt úti og sú tilfinning að það sé eitthvað glænýtt í vændum, er yfirþyrmandi.

Stóri strákurinn minn er orðinn frískur og nýtur lífsins með vinum sínum, sá litli er sprækur líka og stefnir hraðbyri í áttina að því að líkjast átrúnaðargoðinu, Mitchelin manninum. Reyndar finnst mér ekki eins og ég sé að kynnast nýjum einstaklingi þar sem ég er búin að horfa í þetta andlit síðastliðin tíu ár, a.m.k. neðri hluta þess.

Nú er bloggtíminn liðinn, skyldan kallar.

Ég skal segja ykkur það.

Það er snjókoma í Northampton!
Mig langar mest til að vekja stóra strákinn minn og sýna honum undrið, veit bara að honum þætti þetta ekkert merkilegt og myndi frekar vilja horfa á skúbbí dú í fimmþúsundasta skiptið.